Bijdragen aan Berghapedia? Kijk hier voor Hulp bij aanmelden

Altenrath, Hendrikus Theodorus: verschil tussen versies

Uit Berghapedia
Ga naar: navigatie, zoeken
(34 tussenliggende versies door 5 gebruikers niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
[[Afbeelding:Vader Altenrath (Medium).JPG|thumb|left|200x150px|]]
+
[[Bestand:Vader Altenrath (Medium).JPG|left|200px]]
[[Afbeelding:H. Altenrath (Medium).jpg|thumb|left|200x150px|]]
+
'''Hendrik Altenrath''' werd op 11 mei [[1914]] te Bergh geboren en overleed te [[Doetinchem]] op 30 mei [[1983]].
[[Afbeelding:Gouden ere medaille (Medium).jpg|thumb|left|200x150px|]]
+
Hij werd begraven op het r.-k. kerkhof te [['s-Heerenberg]].
  
 +
In januari [[1968]] werd de heer Altenrath gehuldigd in verband met het feit dat hij veertig jaar geleden in dienst trad bij de [[Coöperatie Ons Belang U.A.|Coöperatie Ons Belang]] te 's-Heerenberg. Hij ontving hiervoor de [[Onderscheidingen#Orde van Oranje-Nassau (1892)|eremedaile in goud verbonden]] aan de Orde van Oranje Nassau.
  
'''Hendrik Altenrath'''
+
Bij de Coöperatie is hij begonnen als kruideniersleerling. In [[1945]] werd hij als opvolger van [[Nijhof, Johannes Ludovicus|de heer Nijhof]] als chef benoemd. Sinds de fusie met Co-op Gelderland in [[1963]] specialiseerde hij zich meer op het kruideniersbedrijf.
werd op 11 mei 1914 te Bergh geboren en overleed te Doetinchem op 30 mei 1983.
 
Hij werd begraven op  het R.K. Kerkhof te 's-Heerenberg.
 
  
 +
De heer Altenrath is van [[1945]] tot [[1958]] ook [[Politiek|raadslid]] geweest en acht jaar voorzitter van [[Harmonie Crescendo]]. Daarnaast was hij betrokken bij de KJC en de [[Kajotters]] (waar hij leider van was). In de KAB was hij vele jaren bestuurslid en op het moment van huldigen was hij penningmeester van het Oranjecommité, tweede voorzitter van Crescendo en secretaris van de vakbond KBPH.
 +
<br clear=all/>
  
In januari [[1968]] werd de heer '''Altenrath''' gehuldigd in verband met het feit dat hij 40 jaar geleden in dienst trad bij de [[Coöperatie Ons Belang U.A.|Coöperatie Ons Belang]] te [['s-Heerenberg]]. Hij ontving hiervoor de [[Onderscheidingen|eremedaile in goud verbonden]] aan de Orde van Oranje Nassau.
+
<gallery>
 +
Bestand:Personeel coop circa 1937 Vader AltenrathZeddamseweg.jpg| boven vlnr: ? Derksen, Leida Ebbing Booms, Berdien van Halteren Ketelaar en Kaatje Wennekes Balduk. Onder vlnr: Hendrik Altenrath en Anneke Vermaas Ebbing.
 +
Bestand:Kopie van H.jpg|25-jarig dienstjubileum H. Altenrath bij de Coöperatie te 's-Heerenberg
 +
Afbeelding:H. Altenrath (Medium).jpg|Klik voor een vergroting
 +
Afbeelding:Gouden ere medaille (Medium).jpg
 +
</gallery>
 +
Namen behorende bij de foto van het 25-jarig jubileum:
  
Bij de Coöperatie is hij begonnen als kruideniersleerling. In [[1945]] werd hij als opvolger van [[Nijhof, Johannes Ludovicus|de heer Nijhof]] als chef benoemd. Sinds de fusie met Co-op Gelderland in [[1963]] specialiseerde hij zich meer op het kruideniersbedrijf.
+
Staande v.l.n.r.:
 +
<br>Diny Nyhof, Johanna Seegers, Freek Buttner, Reind van Uum, Gradus van Kempen, Hein Ruikes, Bart Geerling, Gerrit Heuvel, Jan Helmink, Johan van Alen, Jan van Mierlo, Herman van den Bosch, Jan Loskamp, Evert Bisselink
 +
<br>Zittend, v.l.n.r.:
 +
<br>Marie Nijhof-Zonder, Lies Altenrath-Bisselink, Hendrik Altenrath, en Johan Nijhof
 +
 
 +
== LEIPZIG ==
 +
Hendrik Altenrath woonde destijds met zijn vrouw Liesbeth Bisselink en hun een jarige zoon Gerrie in  de [[Walstraat]] nr.43 , nu [[Muntwal]]. Hij kreeg een oproep om in [[Duitsland]] te gaan werken. Vlak voor zijn vertrek op 5 maart [[1943]] werd hem medegedeeld dat zijn bestemming Leipzig werd. Daar werden onderstellen voor wagens gemaakt. Samen met hem gingen Th. Hakfoort, Jo Huls, Th. Klarenaar, oom van Wim klarenaar, en Th.van Kuijk uit de [[Drilkuil]], allen uit ’s-Heerenberg. Zij bleven de gehele oorlog in Leipzig. Richard Witte, ook woonachtig in ’s-Heerenberg, had uitstel aangevraagd en kreeg dit toen ze al in Oldenzaal waren. Vanhieruit gingen ze naar Leipzig. Vanuit [[Stokkum]] ging de heer Knuffing mee, hij mocht eerder naar huis.
  
 +
J. Bisseling, vader van Liesbeth, werkte aan de Hutteweg in [[Emmerik]]. Hier hadden ze tevens het postadres. Op een keer had Hendrik een brief gestuurd die de Gestapo onderschepte. Er stonden dingen in die hen niet aanstonden, dus kon Hendrik tien dagen de gevangenis in. Na dit incident kwam er dus geen post meer naar Emmerik; het was een te groot risico voor zijn schoonvader. Er gingen wel pakjes vanuit Emmerik naar Leipzig. Hierin zat onder andere gort, roggebrood en harde worst. In het pakje van J. Huls zaten vaak moutblokken ([[Langenberg]]), die ze dan onderling ruilden. Na dertien maanden mocht Hendrik tien dagen met vakantie. Hij werd in [[Wijnbergen]] opgehaald door zijn vrouw Liesbeth en mevrouw Hakfoort.
  
 +
Hendrik ging na zijn vakantie niet terug naar Leipzig, maar op de fiets naar [[Ulft]] als [[Onderduikers|onderduiker]]. Hij werd er geholpen door zijn zwager Jo Jansen, die in [[Verzet in WO II|het verzet]] zat. Bij slecht weer kon Hendrik in de [[IJzergieterijen|ijzergieterij]] bij de [[DRU]] en anders onder de IJsselbrug  overnachten. Als thuiswerk werden er overdag  portemonnees gemaakt bij Stien, zuster van Hendrik voor Hesseling.
 +
Van W. Hieltjes, die ook bij het verzet zat, kreeg Liesbeth 20 gulden voor levensonderhoud en van de Kerk 5 gukden voor bijzondere noden (kind). Deze 5 gulden werd later ingetrokken omdat Hendrik ondergedoken was. Liesbeth ging een keer in de maand met haar zoon in de wandelwagen naar Ulft, bleef er een nacht en ging weer terug. Ze zochten aren en gerst en brachten dit naar de ,, mulderij’’. Daar werd er meel van gemaakt, zodat Liesbeth er brood van kon bakken en in de Strang bij de DRU werd paling gevangen. Deze was voor de palingsoep, zo hadden ze een maaltijd.
  
De heer Altenrath is van [[1945]] tot [[1958]] ook [[Politiek|raadslid]] geweest en 8 jaar voorzitter van [[harmonie Crescendo]]. Daarnaast was hij betrokken bij de KJC en de [[Kajotters]] (waar hij leider van was). In de KAB was hij vele jaren bestuurslid en op het moment van huldigen was hij penningmeester van het Oranjecommité, tweede voorzitter van Crescendo en secretaris van de vakbond KBPH.
+
Toen [[Bombardementen op Emmerik|Emmerik gebombardeerd]] werd, moesten de Duitse vrouwen en kinderen een ander onderkomen zoeken. H. van de Berg, secretaris op het  gemeentehuis, zorgde ervoor dat  Liesbeth in de Walstraat kon blijven wonen. De voorwaarde was dat Liesbeth haar schoonouders in huis moest nemen. In de meeste huizen aan de Walstraat kwamen Duitse vrouwen met kinderen te wonen.
Hendrikus Theodorus Altenrath
+
Dhr. van de Berg was een broer van de eigenaresse van Hotel de Gouden Karper (Krent) in [[Hummelo en Keppel|Hummelo]], waar Liesbeth voor haar trouwdag werkte. Na twee jaar ging Hendrik  al lopende vanuit Ulft naar 's-Heerenberg om zich daar te melden voor Arbeidsinzet. Hier kreeg hij een bewijs dat hij hiervan was vrijgesteld.
  
==LEIPZIG==
+
Henk van Kuijk, die als loodgieter in Emmerik werkte, was buurman van Hendrik en Liesbeth in de Walstraat. Samen met Henk ging hij bomen hakken op de [[Galgenberg]], een goede maand later werd 's-Heerenberg [[Bevrijding|bevrijd]].
Hendrik Altenrath woonde destijds met zijn vrouw Liebeth Bisseling en hun een jarige zoon Gerrie in  de walstraat nr.42 , nu Muntwal.
 
Hij kreeg een oproep om in Duitsland te gaan werken, vlak voor zijn vertrek werd hem medegedeeld dat zijn bestemming Leipzig werd. Daar werden onderstellen voor wagens gemaakt.
 
Samen met hem gingen Th.Hakfoort, Jo Huls, Th.Klarenaar oom van Wim klarenaar, allen uit ’s-Heerenberg, zij bleven de gehele oorlog in Leipzig.
 
Richard Witte, ook uit ,s-Heerenberg had uitstel aangevraagd en kreeg deze op het moment toen ze al in Oldenzaal waren, van hier uit gingen ze naar Leipzig.
 
Vanuit Stokkum ging Knuffing mee,hij mocht eerder naar huis vanwege werkzaamheden thuis.
 
J. Bisseling vader van Liesbeth werkte aan de Hutteweg in Emmerik hier hadden ze tevens het postadres.
 
Op een keer had Hendrik een brief  gestuurd die de Gestapo onderschepte, er stonden dingen in die hen niet aanstonden dus kon Hendrik 10 dagen de gevangenis in.
 
Na dit incident kwam er dus geen post meer naar Emmerik , te groot risico ook voor zijn schoonvader.
 
Er gingen wel pakjes vanuit Emmerik naar Leipzig. Hierin zat o.a. gort, roggebrood en harde worst.
 
In de post van J.Huls zaten vaak moutblokken (Langenberg), dit deden ze dan onderling ruilen.
 
Na 11 maanden mocht Hendrik 10 dagen met vakantie. Hij werd opgehaald met de auto van Hakfoort .
 
De vakantie ten einde , kon de terug reis weer beginnen, maar deze ging niet naar Leipzig maar Hendrik ging op de fiets naar Ulft  als onderduiker.
 
Hendrik is ongeveer twee jaar in Ulft ondergedoken.
 
Stien zuster van Hendrik getrouwd met Jo Jansen die in het verzet zat zorgde er voor dat hij bij slecht weer in de ijzergieterij bij de DRU en mooi weer onder de IJsselbrug kon slapen.
 
Als thuiswerk werden er overdag  portemonnee’s gemaakt bij Stien en Jo  voor Hesseling.  
 
  
Van Hieltjes die bij de ondergrondse zat kreeg L.Altenrath Bisseling FL.20.—voor levens onderhoud en van de Kerk fl 5,-- voor bijzondere noden (kind).Deze fl. 5,-- werd later ingetrokken omdat Hendrik onder gedoken was.
 
  
Liesbeth ging een keer in de maand met haar zoon te voet naar Ulft bleef er een nacht en ging weer terug. Ze plukten Aren, Gerst en brachten dit naar de mulderij en kregen er bloem voor terug, zodat er brood kon worden gebakken.
 
Paling kwam vanuit de IJssel hiervan werd heerlijke palingsoep gemaakt.
 
Henk van Kuyk , werkte als loodgieter in Emmerik. en was buurman van Hendrik in de walstraat, zat onder gedoken bij  Bronkhorst  op de grintweg omdat Emmerik gebombardeerd werd.
 
Liesbeth kon in de  walstraat blijven wonen omdat  Dhr. van de Berg secretaris op het gemeentehuis hiervoor gezorgd had, ze moest wel haar ouders in huis nemen, van de Berg had connecties met Hotel de Krent in Hummelo waar Liesbeth werkte .
 
In de meeste huizen aan de walstraat kwamen Duitserste wonen.
 
Hendrik en Henk gingen samen bomen omhakken en klaar maken voor brandhout , nadat Hendrik al lopende van Ulft naar ’s-Heerenberg was gekomen en zich gemeld had bij de arbeid inzet. Dit heeft ongeveer een maand geduurd en toen was ’s-Heerenberg bevrijd.
 
 
  
 +
== Bron ==
 +
*[[Archief Benny Schuurman]]
  
*'''Archief [[Schuurman, Benny|Benny]] Schuurman'''. Krantenknipsels, Foto en bidprentje.
+
[[Categorie:Onderduikers]] [[Categorie:Berghse onderduikers]] [[Categorie:Gemeenteraadsleden]] [[Categorie:Verenigingsmensen]] [[Categorie:Orde van Oranje-Nassau]]

Versie van 17 jan 2020 om 11:17

Vader Altenrath (Medium).JPG

Hendrik Altenrath werd op 11 mei 1914 te Bergh geboren en overleed te Doetinchem op 30 mei 1983. Hij werd begraven op het r.-k. kerkhof te 's-Heerenberg.

In januari 1968 werd de heer Altenrath gehuldigd in verband met het feit dat hij veertig jaar geleden in dienst trad bij de Coöperatie Ons Belang te 's-Heerenberg. Hij ontving hiervoor de eremedaile in goud verbonden aan de Orde van Oranje Nassau.

Bij de Coöperatie is hij begonnen als kruideniersleerling. In 1945 werd hij als opvolger van de heer Nijhof als chef benoemd. Sinds de fusie met Co-op Gelderland in 1963 specialiseerde hij zich meer op het kruideniersbedrijf.

De heer Altenrath is van 1945 tot 1958 ook raadslid geweest en acht jaar voorzitter van Harmonie Crescendo. Daarnaast was hij betrokken bij de KJC en de Kajotters (waar hij leider van was). In de KAB was hij vele jaren bestuurslid en op het moment van huldigen was hij penningmeester van het Oranjecommité, tweede voorzitter van Crescendo en secretaris van de vakbond KBPH.

Namen behorende bij de foto van het 25-jarig jubileum:

Staande v.l.n.r.:
Diny Nyhof, Johanna Seegers, Freek Buttner, Reind van Uum, Gradus van Kempen, Hein Ruikes, Bart Geerling, Gerrit Heuvel, Jan Helmink, Johan van Alen, Jan van Mierlo, Herman van den Bosch, Jan Loskamp, Evert Bisselink
Zittend, v.l.n.r.:
Marie Nijhof-Zonder, Lies Altenrath-Bisselink, Hendrik Altenrath, en Johan Nijhof

LEIPZIG

Hendrik Altenrath woonde destijds met zijn vrouw Liesbeth Bisselink en hun een jarige zoon Gerrie in de Walstraat nr.43 , nu Muntwal. Hij kreeg een oproep om in Duitsland te gaan werken. Vlak voor zijn vertrek op 5 maart 1943 werd hem medegedeeld dat zijn bestemming Leipzig werd. Daar werden onderstellen voor wagens gemaakt. Samen met hem gingen Th. Hakfoort, Jo Huls, Th. Klarenaar, oom van Wim klarenaar, en Th.van Kuijk uit de Drilkuil, allen uit ’s-Heerenberg. Zij bleven de gehele oorlog in Leipzig. Richard Witte, ook woonachtig in ’s-Heerenberg, had uitstel aangevraagd en kreeg dit toen ze al in Oldenzaal waren. Vanhieruit gingen ze naar Leipzig. Vanuit Stokkum ging de heer Knuffing mee, hij mocht eerder naar huis.

J. Bisseling, vader van Liesbeth, werkte aan de Hutteweg in Emmerik. Hier hadden ze tevens het postadres. Op een keer had Hendrik een brief gestuurd die de Gestapo onderschepte. Er stonden dingen in die hen niet aanstonden, dus kon Hendrik tien dagen de gevangenis in. Na dit incident kwam er dus geen post meer naar Emmerik; het was een te groot risico voor zijn schoonvader. Er gingen wel pakjes vanuit Emmerik naar Leipzig. Hierin zat onder andere gort, roggebrood en harde worst. In het pakje van J. Huls zaten vaak moutblokken (Langenberg), die ze dan onderling ruilden. Na dertien maanden mocht Hendrik tien dagen met vakantie. Hij werd in Wijnbergen opgehaald door zijn vrouw Liesbeth en mevrouw Hakfoort.

Hendrik ging na zijn vakantie niet terug naar Leipzig, maar op de fiets naar Ulft als onderduiker. Hij werd er geholpen door zijn zwager Jo Jansen, die in het verzet zat. Bij slecht weer kon Hendrik in de ijzergieterij bij de DRU en anders onder de IJsselbrug overnachten. Als thuiswerk werden er overdag portemonnees gemaakt bij Stien, zuster van Hendrik voor Hesseling. Van W. Hieltjes, die ook bij het verzet zat, kreeg Liesbeth 20 gulden voor levensonderhoud en van de Kerk 5 gukden voor bijzondere noden (kind). Deze 5 gulden werd later ingetrokken omdat Hendrik ondergedoken was. Liesbeth ging een keer in de maand met haar zoon in de wandelwagen naar Ulft, bleef er een nacht en ging weer terug. Ze zochten aren en gerst en brachten dit naar de ,, mulderij’’. Daar werd er meel van gemaakt, zodat Liesbeth er brood van kon bakken en in de Strang bij de DRU werd paling gevangen. Deze was voor de palingsoep, zo hadden ze een maaltijd.

Toen Emmerik gebombardeerd werd, moesten de Duitse vrouwen en kinderen een ander onderkomen zoeken. H. van de Berg, secretaris op het gemeentehuis, zorgde ervoor dat Liesbeth in de Walstraat kon blijven wonen. De voorwaarde was dat Liesbeth haar schoonouders in huis moest nemen. In de meeste huizen aan de Walstraat kwamen Duitse vrouwen met kinderen te wonen. Dhr. van de Berg was een broer van de eigenaresse van Hotel de Gouden Karper (Krent) in Hummelo, waar Liesbeth voor haar trouwdag werkte. Na twee jaar ging Hendrik al lopende vanuit Ulft naar 's-Heerenberg om zich daar te melden voor Arbeidsinzet. Hier kreeg hij een bewijs dat hij hiervan was vrijgesteld.

Henk van Kuijk, die als loodgieter in Emmerik werkte, was buurman van Hendrik en Liesbeth in de Walstraat. Samen met Henk ging hij bomen hakken op de Galgenberg, een goede maand later werd 's-Heerenberg bevrijd.


Bron