Galliéris, Nicolaas Cornelis de - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* In 's-Heerenberg */ interne link

2021-01-26T09:36:54Z

‎In 's-Heerenberg: interne link

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2020-12-12T10:08:38Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: /* In Russische dienst */ spatie

2017-06-25T10:48:27Z

‎In Russische dienst: spatie

Verre neef: /* In Russische dienst */ Vlyschman

2017-03-19T08:37:54Z

‎In Russische dienst: Vlyschman

Verre neef: /* Bronnen */ ON

2016-03-23T06:15:42Z

‎Bronnen: ON

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2016-01-12T16:34:24Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: /* Bronnen */ redactie

2015-05-08T11:57:48Z

‎Bronnen: redactie

Verre neef: /* Het begin van zijn militaire loopbaan */ link Westfalen

2015-05-08T11:52:32Z

‎Het begin van zijn militaire loopbaan: link Westfalen

Verre neef: /* Inleiding */ link Kerkstraatje

2012-01-05T08:47:39Z

‎Inleiding: link Kerkstraatje

Verre neef: /* Bronnen */Historische kranten

2010-09-14T16:37:14Z

‎Bronnen: Historische kranten

@@ Regel 53: / Regel 53: @@
 De Galliéris' dochter Antonetta is lange tijd in dienst geweest bij de Duitse dichteres Annette von Droste-Hülshoff. Deze is in 1834 in 's-Heerenberg geweest, en maakte in haar dagboek melding van een rariteitenkabinet in het huis van De Galliéris. De kolonel had van zijn veldtochten dingen meegebracht als Turkse pijpen, vergiftigde pijlen en dolken, glazen, paradijsvogels, bamboepijpen, een koffiestruik, een Turkse inktpot en een kruithoorn van krokodilletand. Het is onbekend waar deze verzameling gebleven is.
-De Galliéris overleed op 12 maart [[1836]] op 58-jarige leeftijd in 's-Heerenberg en werd begraven op het kerkhof van de [[Hervormde kerk in 's-Heerenberg|Hervormde kerk]] aldaar. Van zijn graf bestaan foto's, maar het is enige tijd geleden geruimd.
+De Galliéris overleed op 12 maart [[1836]] op 58-jarige leeftijd in 's-Heerenberg en werd begraven op [[Begraafplaats NH kerk 's-Heerenberg|het kerkhof]] van de [[Hervormde kerk in 's-Heerenberg|Hervormde kerk]] aldaar. Van zijn graf bestaan foto's, maar het is enige tijd geleden geruimd.
 Bij De Galliéris' weduwe heeft rond [[1840]] [[Spilker von Jeckel, Johan Julius Gottlieb|Johan Spilker von Jeckel]] met zijn gezin ingewoond, toen zij uit Suriname in Nederland waren. Nog tot [[1842]] is de weduwe in 's-Heerenberg blijven wonen. Zij vertrok toen naar [[Kleef]]. De nieuwe eigenaar van het huis werd [[Kouwenberg, Bastiaan|Bastiaan Kouwenberg]].

← Oudere versie		Versie van 12 dec 2020 om 10:08
Regel 79:		Regel 79:
	*[http://www.wiewaswie.nl WieWasWie]		*[http://www.wiewaswie.nl WieWasWie]

−	[[Categorie:Militairen uit de tijd van Napoleon]] [[Categorie:Militairen tijdens de Belgische Revolutie]] [[Categorie:Militaire Willemsorde]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]] [[Categorie:Orde van Sint Andreas]] [[Categorie:Orde van Sint Vladimir]]	+	[[Categorie:Militairen uit de tijd van Napoleon]] [[Categorie:Militairen tijdens de Belgische Revolutie]] [[Categorie:Militaire Willemsorde]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]] [[Categorie:Orde van Sint Andreas]] [[Categorie:Orde van Sint Vladimir]] [[Categorie:Begraafplaats NH kerk 's-Heerenberg]]

@@ Regel 14: / Regel 14: @@
 == In Russische dienst ==
-Na zijn vrijlating uit Franse krijgsgevangenschap nam De Galliéris dienst in het Russische leger, waarmee hij in de jaren 1807-[[1809]] op de Balkan tegen de Turken vocht. Toen bij Ismaïl in Bessarabië zijn paard onder hem werd doodgeschoten, kwam hij onder het vallende paard terecht en brak zijn rechterbeen. Na zijn herstel trok hij in 1809-1810 met het Russische leger op tegen de Polen. Toen Napoleon in [[1812]] Rusland binnenviel, vocht hij als ritmeester andermaal tegen de Fransen. Toen die door de invallende Russische winter tot terugtrekken gedwongen werden, zette het Russische leger de achtervolging in. Tijdens een treffen bij Krasnoi raakte De Galliéris gewond. Weer moest een been het ontgelden; dit keer zijn linker, waar hij een kogel in kreeg. Een van de gewonden aan Franse zijde was [[Vlyschman, Petrus|Petrus Vlyschman]], die eveneens een kogel in zijn linkerbeen kreeg. Gewond als De Galliériswas, werd hij door de tsaar tot majoor bevorderd en onderscheiden met de [[Onderscheidingen#Rusland|Orde van Sint Andreas]].
+Na zijn vrijlating uit Franse krijgsgevangenschap nam De Galliéris dienst in het Russische leger, waarmee hij in de jaren 1807-[[1809]] op de Balkan tegen de Turken vocht. Toen bij Ismaïl in Bessarabië zijn paard onder hem werd doodgeschoten, kwam hij onder het vallende paard terecht en brak zijn rechterbeen. Na zijn herstel trok hij in 1809-1810 met het Russische leger op tegen de Polen. Toen Napoleon in [[1812]] Rusland binnenviel, vocht hij als ritmeester andermaal tegen de Fransen. Toen die door de invallende Russische winter tot terugtrekken gedwongen werden, zette het Russische leger de achtervolging in. Tijdens een treffen bij Krasnoi raakte De Galliéris gewond. Weer moest een been het ontgelden; dit keer zijn linker, waar hij een kogel in kreeg. Een van de gewonden aan Franse zijde was [[Vlyschman, Petrus|Petrus Vlyschman]], die eveneens een kogel in zijn linkerbeen kreeg. Gewond als De Galliéris was, werd hij door de tsaar tot majoor bevorderd en onderscheiden met de [[Onderscheidingen#Rusland|Orde van Sint Andreas]].
 Nog steeds in Russische dienst maakte De Galliéris een jaar later met zijn eskadron een grote groep Fransen krijgsgevangen. Hiervoor kreeg hij van de tsaar de [[Onderscheidingen#Rusland|Orde van Sint Vladimir]]. Kort daarop nam hij deel aan de Volkerenslag bij Leipzig (16-19 oktober [[1813]]). Hierbij werd Napoleon door de geallieerde legers verpletterend verslagen. De Russen trokken daarna op naar Parijs. Onderweg daarnaartoe werd in februari [[1814]] Nogent-sur-Seine bezet, waarna De Galliéris ontslag nam uit het Russische leger en terugkeerde naar zijn gezin in Westfalen.

@@ Regel 14: / Regel 14: @@
 == In Russische dienst ==
-Na zijn vrijlating uit Franse krijgsgevangenschap nam De Galliéris dienst in het Russische leger, waarmee hij in de jaren 1807-[[1809]] op de Balkan tegen de Turken vocht. Toen bij Ismaïl in Bessarabië zijn paard onder hem werd doodgeschoten, kwam hij onder het vallende paard terecht en brak zijn rechterbeen. Na zijn herstel trok hij in 1809-1810 met het Russische leger op tegen de Polen. Toen Napoleon in [[1812]] Rusland binnenviel, vocht hij als ritmeester andermaal tegen de Fransen. Toen die door de invallende Russische winter tot terugtrekken gedwongen werden, zette het Russische leger de achtervolging in. Tijdens een treffen bij Krasnoi raakte De Galliéris gewond. Weer moest een been het ontgelden; dit keer zijn linker, waar hij een kogel in kreeg. Gewond als hij was, werd hij door de tsaar tot majoor bevorderd en onderscheiden met de [[Onderscheidingen#Rusland|Orde van Sint Andreas]].
+Na zijn vrijlating uit Franse krijgsgevangenschap nam De Galliéris dienst in het Russische leger, waarmee hij in de jaren 1807-[[1809]] op de Balkan tegen de Turken vocht. Toen bij Ismaïl in Bessarabië zijn paard onder hem werd doodgeschoten, kwam hij onder het vallende paard terecht en brak zijn rechterbeen. Na zijn herstel trok hij in 1809-1810 met het Russische leger op tegen de Polen. Toen Napoleon in [[1812]] Rusland binnenviel, vocht hij als ritmeester andermaal tegen de Fransen. Toen die door de invallende Russische winter tot terugtrekken gedwongen werden, zette het Russische leger de achtervolging in. Tijdens een treffen bij Krasnoi raakte De Galliéris gewond. Weer moest een been het ontgelden; dit keer zijn linker, waar hij een kogel in kreeg. Een van de gewonden aan Franse zijde was [[Vlyschman, Petrus|Petrus Vlyschman]], die eveneens een kogel in zijn linkerbeen kreeg. Gewond als De Galliériswas, werd hij door de tsaar tot majoor bevorderd en onderscheiden met de [[Onderscheidingen#Rusland|Orde van Sint Andreas]].
 Nog steeds in Russische dienst maakte De Galliéris een jaar later met zijn eskadron een grote groep Fransen krijgsgevangen. Hiervoor kreeg hij van de tsaar de [[Onderscheidingen#Rusland|Orde van Sint Vladimir]]. Kort daarop nam hij deel aan de Volkerenslag bij Leipzig (16-19 oktober [[1813]]). Hierbij werd Napoleon door de geallieerde legers verpletterend verslagen. De Russen trokken daarna op naar Parijs. Onderweg daarnaartoe werd in februari [[1814]] Nogent-sur-Seine bezet, waarna De Galliéris ontslag nam uit het Russische leger en terugkeerde naar zijn gezin in Westfalen.

@@ Regel 76: / Regel 76: @@
 *[http://www.familysearch.org FamilySearch]
 *[http://www.advandenoord.nl/biografieen/Gallieris_NC_de.html Oisterwijkse biografieën]
-*[[Old Ni-js]] 67, blz. 62-69.
+*[[Old Ni-js 067|Old Ni-js nr. 67]], blz. 62-69.
 *[http://www.wiewaswie.nl WieWasWie]
 [[Categorie:Militairen uit de tijd van Napoleon]] [[Categorie:Militairen tijdens de Belgische Revolutie]] [[Categorie:Militaire Willemsorde]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]] [[Categorie:Orde van Sint Andreas]] [[Categorie:Orde van Sint Vladimir]]

← Oudere versie		Versie van 12 jan 2016 om 16:34
Regel 79:		Regel 79:
	*[http://www.wiewaswie.nl WieWasWie]		*[http://www.wiewaswie.nl WieWasWie]

−	~~{{Onderwerp\|Personen\|Militairen\|~~ Militairen uit de tijd van Napoleon\|Militairen tijdens de Belgische Revolutie~~\|Onderscheidingen}}~~	+	[[Categorie:Militairen uit de tijd van Napoleon]] [[Categorie:Militairen tijdens de Belgische Revolutie]] [[Categorie:Militaire Willemsorde]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]] [[Categorie:Orde van Sint Andreas]] [[Categorie:Orde van Sint Vladimir]]

@@ Regel 73: / Regel 73: @@
 *[[Bergh; Heren, Land en Volk]], blz. 466.
 *[http://www.inghist.nl/retroboeken/vdaa Biographisch Woordenboek van Van der Aa, Haarlem 1852-1878, deel 7, blz. 27-28]
 *[http://www.familysearch.org FamilySearch]
 *[http://www.advandenoord.nl/biografieen/Gallieris_NC_de.html Oisterwijkse biografieën]
 *[[Old Ni-js]] 67, blz. 62-69.
 {{Onderwerp|Personen|Militairen| Militairen uit de tijd van Napoleon|Militairen tijdens de Belgische Revolutie|Onderscheidingen}}

@@ Regel 9: / Regel 9: @@
 Toen Nederland in [[1795]] door de Fransen werd bezet en de Bataafse Republiek ontstond, nam De Galliéris ontslag uit het Nederlandse leger en ging naar Pruisen. Daar sloot hij zich aan bij het zogenaamde Rassemblement, een legertje van uitgeweken Nederlandse militairen die tegen de Bataafse en Franse troepen wilden optrekken.
-In die tijd maakte De Galliéris kennis met Antoinette baronesse von Wrede, met wie hij op 29 november [[1798]] trouwde in Nottuln, een plaats ten westen van Münster in Westfalen. Elf maanden later, op 27 oktober [[1799]] werd daar zijn eerstgeborene en enige zoon gedoopt, [[Galliéris, Christianus Gerhardus Jacobus Josephus de|Christianus Gerhardus Jacobus Josephus]].
+In die tijd maakte De Galliéris kennis met Antoinette baronesse von Wrede, met wie hij op 29 november [[1798]] trouwde in Nottuln, een plaats ten westen van Münster in [[Westfalen]]. Elf maanden later, op 27 oktober [[1799]] werd daar zijn eerstgeborene en enige zoon gedoopt, [[Galliéris, Christianus Gerhardus Jacobus Josephus de|Christianus Gerhardus Jacobus Josephus]].
 Zijn vrouw en kinderen woonden lange tijd in [[Elten]], terwijl hijzelf, inmiddels kapitein, met het leger door Duitsland trok. Hij werd na de Slag bij Lübeck op 6 november [[1806]] door de Fransen gevangen genomen. Niet lang voordien is hij nog thuis geweest, want op 26 januari [[1807]] werd in Elten zijn dochter Ursula Sophia Virginea gedoopt. Daarmee zijn z'n vijf kinderen bekend. Behalve de reeds genoemde Christiaan en Ursula waren dat Antonetta (geboortejaar nog onbekend), Charlotte (1806) en Virgilia ([[1810]]).

@@ Regel 2: / Regel 2: @@
 == Inleiding ==
-'''Nicolaas Cornelis de Galliéris''' was een officier wiens loopbaan zowel [[militairen uit de tijd van Napoleon|de tijd van Napoleon]] als [[militairen tijdens de Belgische Revolutie|de Belgische Revolutie]] omvatte. Zijn binding met [[gemeente Bergh|Bergh]] is dat hij van [[1830]] tot zijn dood in [[1836]] woonde in een [[Kostschool van Bastiaan Kouwenberg|kapitaal pand]] in [['s-Heerenberg]] op de hoek van de [[Hofstraat]] en het [[Kerkstraatje]]. Op deze plek staat nu de [[Pancratiuskerk]].
+'''Nicolaas Cornelis de Galliéris''' was een officier wiens loopbaan zowel [[militairen uit de tijd van Napoleon|de tijd van Napoleon]] als [[militairen tijdens de Belgische Revolutie|de Belgische Revolutie]] omvatte. Zijn binding met [[gemeente Bergh|Bergh]] is dat hij van [[1830]] tot zijn dood in [[1836]] woonde in een [[Kostschool van Bastiaan Kouwenberg|kapitaal pand]] in [['s-Heerenberg]] op de hoek van de [[Hofstraat]] en het [[Kerkstraat 's-Heerenberg|Kerkstraatje]]. Op deze plek staat nu de [[Pancratiuskerk]].
 == Het begin van zijn militaire loopbaan ==