Indiëdagboek Joseph Berendsen, deel 1 (1946-1947) - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* Zie ook */ cat

2016-03-30T14:44:30Z

‎Zie ook: cat

Verre neef: /* Zie ook */ cat

2016-01-05T12:55:12Z

‎Zie ook: cat

Verre neef: /* De opleiding en de reis naar Indië */ interne link dagboek

2009-09-01T12:58:30Z

‎De opleiding en de reis naar Indië: interne link dagboek

Verre neef: kwartiermaker Frans Kraaijvanger toegevoegd

2009-08-18T16:12:49Z

kwartiermaker Frans Kraaijvanger toegevoegd

Verre neef: /* Zie ook */ delen 3 en 4

2008-08-05T10:05:39Z

‎Zie ook: delen 3 en 4

Verre neef: /* De opleiding en de reis naar Indië */ kaart verplaatst naar pagina JB

2008-07-23T04:24:19Z

‎De opleiding en de reis naar Indië: kaart verplaatst naar pagina JB

Verre neef: /* De eerste maanden in Indië */ Oude kaart verwijderd

2008-07-22T14:12:55Z

‎De eerste maanden in Indië: Oude kaart verwijderd

Verre neef: /* De opleiding en de reis naar Indië */ nieuwe kaart toegevoegd

2008-07-22T14:12:04Z

‎De opleiding en de reis naar Indië: nieuwe kaart toegevoegd

Verre neef: /* Zie ook */ pagina impressies

2008-07-07T16:53:15Z

‎Zie ook: pagina impressies

Verre neef: /* 1947 na de Eerste Politionele Actie */ Tiemens toegevoegd

2008-06-23T04:53:07Z

‎1947 na de Eerste Politionele Actie: Tiemens toegevoegd

← Oudere versie		Versie van 30 mrt 2016 om 14:44
Regel 126:		Regel 126:
	* [[Berendsen, Joseph Johannes Bernardus\|Joseph Berendsen]]		* [[Berendsen, Joseph Johannes Bernardus\|Joseph Berendsen]]

−	[[Categorie:~~Dagboek~~]]	+	[[Categorie:Indiëdagboek]]

← Oudere versie		Versie van 5 jan 2016 om 12:55
Regel 126:		Regel 126:
	* [[Berendsen, Joseph Johannes Bernardus\|Joseph Berendsen]]		* [[Berendsen, Joseph Johannes Bernardus\|Joseph Berendsen]]

−	~~{{Onderwerp\|Personen\|Militairen\|Indiëgangers\|Deelnemers Politionele Acties}}~~	+	[[Categorie:Dagboek]]

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 == De opleiding en de reis naar Indië ==
-Op 8 mei [[1946]] is Joseph opgekomen in de Krayenhoffkazerne in Nijmegen. Over de opleiding die hij daar heeft gehad, vermeldt het dagboek niets. De eerste aantekeningen zijn van 26 augustus 1946, de dag waarop het inschepingsverlof van twee weken eindigde. Joseph was met een aantal anderen uitgekozen om als kwartiermaker zes weken eerder dan de rest van 3-2 RI naar Indië te gaan. Daarmee was hij een van de allereerste dienstplichtigen die naar Indië scheep gingen. Hij vertrok op 3 september [[1946]] met de ''Klipfontein'', samen met de kwartiermakers van diverse andere onderdelen, waaronder [[Kraaijvanger, Franciscus Antonius|Frans Kraaijvanger]] uit [[Kilder]]. Jospeh schreef in zijn dagboek:
+Op 8 mei [[1946]] is Joseph opgekomen in de Krayenhoffkazerne in Nijmegen. Over de opleiding die hij daar heeft gehad, vermeldt het [[dagboek]] niets. De eerste aantekeningen zijn van 26 augustus 1946, de dag waarop het inschepingsverlof van twee weken eindigde. Joseph was met een aantal anderen uitgekozen om als kwartiermaker zes weken eerder dan de rest van 3-2 RI naar Indië te gaan. Daarmee was hij een van de allereerste dienstplichtigen die naar Indië scheep gingen. Hij vertrok op 3 september [[1946]] met de ''Klipfontein'', samen met de kwartiermakers van diverse andere onderdelen, waaronder [[Kraaijvanger, Franciscus Antonius|Frans Kraaijvanger]] uit [[Kilder]]. Jospeh schreef in zijn dagboek:
 ----
 <div style="background:Khaki">

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 == De opleiding en de reis naar Indië ==
-Op 8 mei [[1946]] is Joseph opgekomen in de Krayenhoffkazerne in Nijmegen. Over de opleiding die hij daar heeft gehad, vermeldt het dagboek niets. De eerste aantekeningen zijn van 26 augustus 1946, de dag waarop het inschepingsverlof van twee weken eindigde. Joseph was met een aantal anderen uitgekozen om als kwartiermaker zes weken eerder dan de rest van 3-2 RI naar Indië te gaan. Daarmee was hij een van de allereerste dienstplichtigen die naar Indië scheep gingen. Hij vertrok op 3 september [[1946]] met de ''Klipfontein'', samen met de kwartiermakers van diverse andere onderdelen. Jospeh schreef in zijn dagboek:
+Op 8 mei [[1946]] is Joseph opgekomen in de Krayenhoffkazerne in Nijmegen. Over de opleiding die hij daar heeft gehad, vermeldt het dagboek niets. De eerste aantekeningen zijn van 26 augustus 1946, de dag waarop het inschepingsverlof van twee weken eindigde. Joseph was met een aantal anderen uitgekozen om als kwartiermaker zes weken eerder dan de rest van 3-2 RI naar Indië te gaan. Daarmee was hij een van de allereerste dienstplichtigen die naar Indië scheep gingen. Hij vertrok op 3 september [[1946]] met de ''Klipfontein'', samen met de kwartiermakers van diverse andere onderdelen, waaronder [[Kraaijvanger, Franciscus Antonius|Frans Kraaijvanger]] uit [[Kilder]]. Jospeh schreef in zijn dagboek:
 ----
 <div style="background:Khaki">

@@ Regel 121: / Regel 121: @@
 == Zie ook ==
 * [[Indiëdagboek Joseph Berendsen, deel 2 (1948)]]
-* [[Indiëdagboek Joseph Berendsen, deel 3 (1949-1950)]]
+* [[Indiëdagboek Joseph Berendsen, deel 3 (1949)]]
 * [[Indiëdagboek Joseph Berendsen, impressies]]
 * [[Berendsen, Joseph Johannes Bernardus|Joseph Berendsen]]
 {{Onderwerp|Personen|Militairen|Indiëgangers|Deelnemers Politionele Acties}}

@@ Regel 18: / Regel 18: @@
 </div>
 ----
 == De eerste maanden in Indië ==

@@ Regel 43: / Regel 43: @@
 Na een maand in Tandjong Priok verhuisde 3-2 RI naar buitenposten langs de konvooiweg Batavia-Bandoeng. Josephs peloton kwam terecht in Tjikolotok, vlak bij Tjandjoer. Het was daar rustig en het contact met de plaatselijke bevolking, vooral met de ''loerah'' (het dorpshoofd) en de ''wedono'' (het districtshoofd), was goed:
 ----
 <div style="background:Khaki">
 De eerste dagen in dit nieuwe kamp brengen we door zonder onze spullen. De wagen is op de Poentjak [een bergpas] blijven steken. Eindelijk na vier dagen, 's avonds laat, worden ze gebracht, en dan is ons kamp zo in orde. Al gauw maken we kennis met de Loerah en de Wedono uit dit gebied. Loerah Sapai is de man die we nooit zullen vergeten. Steeds stond zijn woning open voor ons en steeds werden we gastvrij ontvangen. Het verblijf hier kenmerkt zich door grote rust. Sergeant Brand keert terug uit Japan. Een paar nachten hebben we last van een pelopper [met dit woord werden Indonesische opstandelingen aangeduid], die zelfs de wachtcommandant bespringt, maar de volgende nacht is hij mati [dood], als hij weer wil ontvluchten.

@@ Regel 72: / Regel 72: @@
 <div style="background:Khaki">
 [[Afbeelding: JB471009 begrafenis Brand.jpg|thumb|rechts|400px|'''De begrafenis van sergeant Brand]]
-Al vroeg in de morgen is alles in ons bivak op de been. Er is een actie met de compagnie. Om zeven uur wordt vertrokken. Niets deed vermoeden dat in deze actie iemand ons zou ontvallen. Op een zeker punt bij een kampong worden we plotseling onder vuur genomen, vanuit bomen, en van de rand van sawahs. Maar dit schrikt ons niet af, en in een stormaanval gaat het door de kampong, onder een Indianengebrul en schietend met alle wapens. Dat verrast de vijand. Ze zagen nog kans enige handgranaten te gooien, die echter niemand raken. De pelopper die ze gooide is de sigaar, want twee handgranaten van ons krijgt hij op zijn pet. Deze liet zich niet meer horen. Het vuren wordt minder. De vijand nam de benen. Toen gebeurde het. Sergeant Brand was met enige jongens de vijand achterop gegaan door de sawah. Een verdekt opgestelde sniper wist de sergeant te raken en hij blijft ernstig gewond in de sawah liggen. Hospitaalsoldaat Luit en enige jongens snelden de sawah in om hem bij te staan. Onder vuur van vijandelijke snipers werd hij met veel moeite naar de weg gedragen. Er was geen draagbaar en in allerijl werd er een gemaakt van bamboe. Alles werd nog gedaan, maar het mocht niet baten. Vijf minuten over negen stierf hij. Diep onder de indruk aanvaardden we de terugtocht, we gingen niet verder door de dode. Aan de rand van de stad werd de sergeant opgehaald door een Rode Kruiswagen. En onze compagniescommandant richtte voor het uiteengaan der pelotons het woord tot ons. Zij laatste woorden luidden: "Sergeant Brand is van ons heengegaan als een held." Heel de compagnie was door de gebeurtenissen zeer geschokt. In ons bivak was ons peloton bijna niet te houden. 's Middags om drie uur begrafenis op het ereveld in Tasikmalalja. Een indrukwekkende plechtigheid. Toespraak van dominee en compagniescommandant. Verschillende foto's werden genomen, die ons steeds aan deze dingen zullen doen denken.
+Al vroeg in de morgen is alles in ons bivak op de been. Er is een actie met de compagnie. Om zeven uur wordt vertrokken. Niets deed vermoeden dat in deze actie iemand ons zou ontvallen. Op een zeker punt bij een kampong worden we plotseling onder vuur genomen, vanuit bomen, en van de rand van sawahs. Maar dit schrikt ons niet af, en in een stormaanval gaat het door de kampong, onder een Indianengebrul en schietend met alle wapens. Dat verrast de vijand. Ze zagen nog kans enige handgranaten te gooien, die echter niemand raken. De pelopper die ze gooide is de sigaar, want twee handgranaten van ons krijgt hij op zijn pet. Deze liet zich niet meer horen. Het vuren wordt minder. De vijand nam de benen. Toen gebeurde het. Sergeant Brand was met enige jongens de vijand achterop gegaan door de sawah. Een verdekt opgestelde sniper wist de sergeant te raken en hij blijft ernstig gewond in de sawah liggen. Hospitaalsoldaat Luit en enige jongens snelden de sawah in om hem bij te staan. Onder vuur van vijandelijke snipers werd hij met veel moeite naar de weg gedragen. Er was geen draagbaar en in allerijl werd er een gemaakt van bamboe. Alles werd nog gedaan, maar het mocht niet baten. Vijf minuten over negen stierf hij. Diep onder de indruk aanvaardden we de terugtocht, we gingen niet verder door de dode. Aan de rand van de stad werd de sergeant opgehaald door een Rode Kruiswagen. En onze compagniescommandant richtte voor het uiteengaan der pelotons het woord tot ons. Zij laatste woorden luidden: "Sergeant Brand is van ons heengegaan als een held." Heel de compagnie was door de gebeurtenissen zeer geschokt. In ons bivak was ons peloton bijna niet te houden. 's Middags om drie uur begrafenis op het ereveld in Tasikmalaja. Een indrukwekkende plechtigheid. Toespraak van dominee en compagniescommandant. Verschillende foto's werden genomen, die ons steeds aan deze dingen zullen doen denken.
 <br/><u>"Serg. Brand rust in vrede" Het peloton en geheel de compagnie zullen hem niet vergeten.</u>
 </div>
 ----
 Op 21 oktober 1947 vertrok Joseph met z'n eenheid naar Golatjir, een controlepost pal aan de konvooiweg Tasikmalaja-Garoet. Zoals steeds bij een overplaatsing, moest het nieuwe bivak worden ingericht, er moesten stellingen worden aangelegd en het schootsveld moest worden vrijgemaakt. De stelling aan de hoofdweg kreeg de naam "De ballentent van Oom Toon".
@@ Regel 95: / Regel 97: @@
 </div>
 ----
 == Voetballen en volleyballen ==
 [[Afbeelding:JB elftal.jpg|thumb|rechts|400px|'''Het elftal van de 1e compagnie op 24 januari 1948. <br/>Joseph staat geheel links.]]