Indiëdagboek Wim Velthausz, deel 2 - Bewerkingsoverzicht

Sharonie1984: /* Naar Jakarta en naar huis */

2018-11-11T13:48:55Z

‎Naar Jakarta en naar huis

Sharonie1984: /* Naar Jakarta en naar huis */

2018-11-11T13:45:56Z

‎Naar Jakarta en naar huis

Verre neef: /* Zie ook */ cat

2016-11-24T14:21:53Z

‎Zie ook: cat

Verre neef: /* Naar Jakarta en naar huis */ Skaugum

2015-06-08T09:08:58Z

‎Naar Jakarta en naar huis: Skaugum

Verre neef: foto's scheepskist geplaatst

2010-01-12T05:20:29Z

foto's scheepskist geplaatst

Verre neef: tabellen

2010-01-11T05:07:42Z

tabellen

Verre neef: {{wiu2}} verwijderd

2009-11-25T05:17:32Z

{{wiu2}} verwijderd

Verre neef: fotolinks gecorrigeerd

2009-11-25T05:16:12Z

fotolinks gecorrigeerd

Verre neef: /* Aftellen naar de thuisvaart */ interne link aangepast

2009-11-23T09:19:07Z

‎Aftellen naar de thuisvaart: interne link aangepast

Verre neef: /* Naar Jakarta en naar huis */ Outshoorn moet zijn Outhoorn

2009-11-23T06:17:36Z

‎Naar Jakarta en naar huis: Outshoorn moet zijn Outhoorn

@@ Regel 153: / Regel 153: @@
 [[Bestand:Het dagboek van een hospik0003 (Medium).JPG]]
 [[Bestand:Het dagboek van een hospik0004 (Medium).JPG]]
 == Zie ook ==

← Oudere versie		Versie van 11 nov 2018 om 13:45
Regel 147:		Regel 147:

	Daar was het een grote drukte, met de hele familie, Wilhelmien en verdere vrienden en buren. Iedereen wilde wat van hem weten, en z’n vader vroeg of hij geen dialect meer kon. Daar is hij toen maar gauw op overgestapt.		Daar was het een grote drukte, met de hele familie, Wilhelmien en verdere vrienden en buren. Iedereen wilde wat van hem weten, en z’n vader vroeg of hij geen dialect meer kon. Daar is hij toen maar gauw op overgestapt.
		+
		+	[[Bestand:Het dagboek van een hospik (Medium).JPG]]
		+	[[Bestand:Het dagboek van een hospik0001 (Medium).JPG]]
		+	[[Bestand:Het dagboek van een hospik0002 (Medium).JPG]]
		+	[[Bestand:Het dagboek van een hospik0003 (Medium).JPG]]
		+	[[Bestand:Het dagboek van een hospik0004 (Medium).JPG]]

	== Zie ook ==		== Zie ook ==

← Oudere versie		Versie van 24 nov 2016 om 14:21
Regel 152:		Regel 152:
	*[[Velthausz, Wilhelmus Hermanus Maria\|Wim Velthausz]]		*[[Velthausz, Wilhelmus Hermanus Maria\|Wim Velthausz]]

−	~~{{Onderwerp\| Personen\|Militairen\|Indiëgangers\|Deelnemers Politionele Acties}}~~	+	[[Categorie:Indiëdagboek]]

@@ Regel 135: / Regel 135: @@
 Wim werd ingedeeld bij de bagageploeg, die op 4 en 5 oktober de bagage aan boord moest brengen. Hierbij was ook een ongelofelijke hoeveelheid spullen van gezinnen van voormalige KNIL-militairen, die meegingen naar Nederland. Dat bagage sjouwen vond Wim wel leuk, want daarna was er aan boord toch weinig te doen.
-[[Afbeelding:Wim Velthausz0004 (Medium).JPG|thumb|right|300px|'''De ''Skaugum'']]
+[[Afbeelding:Wim Velthausz0004 (Medium).JPG|thumb|right|300px|'''De ''Skaugum''. Dit schip is drie keer heen en weer gevaren om Nederlandse militairen te repatriëren en heeft ook [[Brenninkmeijer, Werner Felix|Werner Brenninkmeijer]], [[Boom, Bernardus Wilhelmus van den|Bennie van den Boom]], [[Kniest, Bernardus Hendrikus|Bernard Kniest]] en [[Tomesen, W.J.|Wim Tomesen]] thuisgebracht.]]
 De ''Skaugum'' was een Noorse passagiersschip met heel wat meer comfort dan de ''Kota Inten'' van de heenreis. Dat was immers een omgebouwd vrachtschip. Overigens was de terugreis in grote lijnen hetzelfde als de heenreis, maar dan de andere kant op. In Port Saïd kon er voor het laatst post ingeleverd worden. Dat ging dan nog per vliegtuig vooruit. Daarna begon de laatste etappe van de terugreis. Toen drong het pas goed tot iedereen door, dat ze écht op weg waren naar huis.

@@ Regel 29: / Regel 29: @@
 == Gasten in een bevriend land ==
-[[Afbeelding:Velthausz dagboek Kakatoe.JPG|thumb|right|300px|'''Wim met een kakatoe. De vogel is meegegaan richting Nederland, maar kreeg op de Middellandse Zee een zeemansgraf.''']] Vanaf de soevereiniteitsoverdracht moest de Nederlandse soldaten zich beschouwen als gasten in een bevriend land. Stapsgewijs werd steeds duidelijker dat de taak van het Nederlandse leger er op zat. Op 8 januari zou de TNI het hospitaal overnemen, maar dat ging niet door, omdat de TNI niet voldoende personeel kon leveren. De dag daarop kwam de Chef van de Generale Staf op bezoek. Toen hij tot zijn verbazing een echt ziekenhuis aantrof, en niet zo maar een ziekenzaaltje zoals hij had verwacht, beloofde hij er alles aan te doen dat het hospitaal zo lang mogelijk in Nederlandse handen te houden.
+Vanaf de soevereiniteitsoverdracht moest de Nederlandse soldaten zich beschouwen als gasten in een bevriend land. Stapsgewijs werd steeds duidelijker dat de taak van het Nederlandse leger er op zat. Op 8 januari zou de TNI het hospitaal overnemen, maar dat ging niet door, omdat de TNI niet voldoende personeel kon leveren. De dag daarop kwam de Chef van de Generale Staf op bezoek. Toen hij tot zijn verbazing een echt ziekenhuis aantrof, en niet zo maar een ziekenzaaltje zoals hij had verwacht, beloofde hij er alles aan te doen dat het hospitaal zo lang mogelijk in Nederlandse handen te houden.
 Op 11 januari [[1950]] stortte er een vrachtwagen met dertig KNIL-militairen in een ravijn. Er waren twee doden en dertien gewonden. De operatiekamer moest de hele dag draaien om de gewonden weer op te lappen. Maar het had erger kunnen zijn.
 Het weekeinde daarop kocht Wim voor zes gulden een [[Scheepskisten|hardhouten kist]] om straks zijn spullen naar Nederland te kunnen vervoeren. Hij verwachtte niet dat hij die kist vol zou krijgen, want door de grote aantallen vertrekkende Nederlandse militairen waren souvenirs erg duur geworden.
+{|
 Op 6 februari nam 42 Hupva de operatiekamer over van 34 Hupva. Twee dag later maakte Wim daar voor het eerst een keizersnede mee: het hospitaal had immers ook een kraamafdeling. Wim stond wel raar te kijken toen de dokter hem de baby overhandigde met de woorden: "Zie maar dat je hem aan het huilen krijgt."
@@ Regel 88: / Regel 92: @@
 ----
 == Aftellen naar de thuisvaart ==
 Hoe meer het jaar 1950 vorderde, hoe duidelijker het werd dat de Nederlandse troepen Indonesië aan het verlaten waren. De terugtrekking ging steeds meer gevolgen hebben voor de achterblijvers. Vanaf 3 juni moest 42 Hupva zelf alle voorraden gaan halen in Soerabaja, van levensmiddelen tot postpapier. Het verzorgingspeloton was al weg, en 42 AAT (de 42e compagnie Aan- en Afvoertroepen) had zijn vrachtwagens al moeten inleveren. In Malang was langzaam maar zeker echt steeds minder te doen. De TNI had nu twee zalen met samen veertig bedden overgenomen.
@@ Regel 106: / Regel 111: @@
 </div>
 ----
+[[Afbeelding:Velthausz dagboek Bromo-krater.JPG|thumb|right|300px|'''Wim aan de rand van de Bromo-krater]]
 Eind juli had Wim nog een laatste ontmoeting met [[Pennards, Johannes Franciscus|Joop Pennards]], die weldra zou repatriëren. Per brief deelde Joop mee, dat hij op maandag 31 juli naar Batavia zou gaan in afwachting van inscheping naar Nederland. Tot die tijd zat hij nog in Soerabaja. Toevallig moest Wim zaterdag de 29e met een rit mee naar Soerabaja om een zending lijkkisten op te halen. Zodoende hebben ze elkaar daar nog kunnen ontmoeten. Joop had nog een jeep ter beschikking, en zo hebben ze daar, voor het laatst, samen door de stad gereden.
 Een maand later had hij nog een leuke ontmoeting met [[Boekhorst, Bernardus Gerhardus Maria te|Bennie te Boekhorst]]. Op maandag 21 augustus kreeg Wim een brief van Bennie. Deze schreef dat hij zojuist was overgeplaatst van Nieuw-Guinea naar Soerabaja. Of Wim hem even op kwam zoeken? Natuurlijk, en dat heeft hij meteen maar gedaan. Bennie was sergeant-majoor bij het infanteriebataljon 7 GRPI (434 BI), en zat in de haven van Soerabaja ergens achter een bureau toen Wim binnenkwam. Hij kende Wim niet terug en keek op een manier van "kun je niet netjes in de houding gaan staan en groeten?" Wim stikte bijna van het lachen en pas toen hij zijn pet af zette, herkende Bennie hem. Bennie vertelde dat er [[Boekhorst, Bernardus Gerhardus Maria te#Andere Fuseliers| nog meer jongens]] uit [['s-Heerenberg]] bij zijn bataljon zaten. Een week later heeft Wim Bennie nog een keer kort kunnen ontmoeten, want er was weer een ritje naar Soerabaja.
 Begin september 1950 was 42 Hupva écht het laatste Nederlandse onderdeel in Malang. De hele rest van de [[Deelnemers Politionele Acties#De F- en de G-brigade (lichting 1948)|G-brigade]] zat al in Jakarta in afwachting van inscheping naar Nederland.

@@ Regel 55: / Regel 55: @@
 In die tijd kwam er toch nog een nieuwe chirurg; een arts van het KNIL. Die vroeg zich af wat hij moest doen zonder chirurgiepatiënten. Het enige werk dat er op de operatiekamer nog werd gedaan, was de inventaris opmaken, want die moest bij de overdracht precies kloppen. Maar toch moest er op vrijdag 21 april plotseling een buikoperatie uitgevoerd worden. Wim was nog niet helemaal die oude, maar hij moest wel komen assisteren. Het dagboek bevat een kort fotoverslag van deze ingreep.
-[[Afbeelding:Velthausz dagboek operatie 2.JPG|thumb|left|300px|'''De operatiekamer in Malang. Wim staat links achter de chirurg.]]
+{|
-[[Afbeelding:Velthausz dagboek Uitreiking ereteken.JPG|thumb|left|300px|'''De uitreiking van het Ereteken voor Orde en Vrede aan de militairen van 42 Hupva]]
+|[[Afbeelding:Velthausz dagboek operatie 2.JPG|thumb|left|300px|'''De operatiekamer in Malang. Wim staat links achter de chirurg.]]
-<br clear="all"/>
+|[[Afbeelding:Velthausz dagboek Uitreiking ereteken.JPG|thumb|left|300px|'''De uitreiking van het Ereteken voor Orde en Vrede aan de militairen van 42 Hupva]]
 De week daarop begon het opereren toch weer op gang te komen. Overdag moest Wim daarbij assisteren, maar 's avonds lag hij toch weer op de ziekenzaal, want zijn maag had nog steeds kuren. Hij kon geen rijst verdragen en moest zoutzuurdruppels slikken. Ziek was hij niet, maar wel gammel en gauw moe.
@@ Regel 120: / Regel 121: @@
 == Naar Jakarta en naar huis ==
-[[Afbeelding:Velthausz dagboek Outhoorn.JPG|thumb|left|300px|'''Wim (rechts) op de ''Van Outhoorn'']]
+{|
-[[Afbeelding:Velthausz dagboek Wachten in Jakarta.JPG|thumb|left|300px|'''In Jakarta op de boot wachten duurt lang]]
+|[[Afbeelding:Velthausz dagboek Outhoorn.JPG|thumb|left|300px|'''Wim (rechts) op de ''Van Outhoorn'']]
-<br clear="all"/>
+|[[Afbeelding:Velthausz dagboek Wachten in Jakarta.JPG|thumb|left|300px|'''In Jakarta op de boot wachten duurt lang]]
 En toen, zoals gepland, vertrok op 14 september de ''Van Outhoorn'' naar Jakarta! De aankomst daar was twee dagen later, waarna 42 Hupva (zo valt uit de dagboeknotities af te leiden) werd ondergebracht in Meester Cornelis, dat intussen Jatinegara heette. Het bleef erom spannen of de boot naar Nederland echt op 1 oktober zou vertrekken, en ook ging er een  gerucht de ronde doen, dat het niet de ''Skaugum'' maar de ''Groote Beer'' zou worden. Onderwijl werden de jongens, tussen allerlei formaliteiten door, bezig gehouden met om de nacht wachtlopen, en tussendoor als havenarbeider in Tandjong Priok werken. Daar moesten ze munitie in de ''Kota Inten'' laden, het schip waarmee ze begin 1949 waren gekomen.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 == 42 Hupva in Malang ==
 [[Afbeelding:Velthausz dagboek Hoofdgebouw Soekoen.JPG|thumb|right|300px|'''Het hoofdgebouw van het hospitaal Soekoen]]
@@ Regel 7: / Regel 6: @@
 Op 6 december werd Malang officieel aan de TNI overgedragen. 42 Hupva kreeg die dag huisarrest, dat wil zeggen de jongens mochten het hospitaalterrein niet verlaten om moeilijkheden met de TNI'ers te voorkomen.
 ----
 <div style="background:Khaki">

@@ Regel 108: / Regel 108: @@
 Eind juli had Wim nog een laatste ontmoeting met [[Pennards, Johannes Franciscus|Joop Pennards]], die weldra zou repatriëren. Per brief deelde Joop mee, dat hij op maandag 31 juli naar Batavia zou gaan in afwachting van inscheping naar Nederland. Tot die tijd zat hij nog in Soerabaja. Toevallig moest Wim zaterdag de 29e met een rit mee naar Soerabaja om een zending lijkkisten op te halen. Zodoende hebben ze elkaar daar nog kunnen ontmoeten. Joop had nog een jeep ter beschikking, en zo hebben ze daar, voor het laatst, samen door de stad gereden.
-Een maand later had hij nog een leuke ontmoeting met [[Boekhorst, Bernardus Gerhardus Maria te|Bennie te Boekhorst]]. Op maandag 21 augustus kreeg Wim een brief van Bennie. Deze schreef dat hij zojuist was overgeplaatst van Nieuw-Guinea naar Soerabaja. Of Wim hem even op kwam zoeken? Natuurlijk, en dat heeft hij meteen maar gedaan. Bennie was sergeant-majoor bij het infanteriebataljon 7 GRPI (434 BI), en zat in de haven van Soerabaja ergens achter een bureau toen Wim binnenkwam. Hij kende Wim niet terug en keek op een manier van "kun je niet netjes in de houding gaan staan en groeten?" Wim stikte bijna van het lachen en pas toen hij zijn pet af zette, herkende Bennie hem. Bennie vertelde dat er [[Velthausz, Wilhelmus Hermanus Maria#Genoemd in het dagboek| nog meer jongens]] uit [['s-Heerenberg]] bij zijn bataljon zaten. Een week later heeft Wim Bennie nog een keer kort kunnen ontmoeten, want er was weer een ritje naar Soerabaja.
+Een maand later had hij nog een leuke ontmoeting met [[Boekhorst, Bernardus Gerhardus Maria te|Bennie te Boekhorst]]. Op maandag 21 augustus kreeg Wim een brief van Bennie. Deze schreef dat hij zojuist was overgeplaatst van Nieuw-Guinea naar Soerabaja. Of Wim hem even op kwam zoeken? Natuurlijk, en dat heeft hij meteen maar gedaan. Bennie was sergeant-majoor bij het infanteriebataljon 7 GRPI (434 BI), en zat in de haven van Soerabaja ergens achter een bureau toen Wim binnenkwam. Hij kende Wim niet terug en keek op een manier van "kun je niet netjes in de houding gaan staan en groeten?" Wim stikte bijna van het lachen en pas toen hij zijn pet af zette, herkende Bennie hem. Bennie vertelde dat er [[Boekhorst, Bernardus Gerhardus Maria te#Andere Fuseliers| nog meer jongens]] uit [['s-Heerenberg]] bij zijn bataljon zaten. Een week later heeft Wim Bennie nog een keer kort kunnen ontmoeten, want er was weer een ritje naar Soerabaja.
 [[Afbeelding:Velthausz dagboek Bromo-krater.JPG|thumb|right|300px|'''Wim aan de rand van de Bromo-krater]]
@@ Regel 117: / Regel 117: @@
 Op vrijdag 9 september 1950 kwam het lang verbeide bericht: op 14 september vertrek van Soerabaja naar Jakarta met de ''Van Outshoorn''. Dat was al over vijf dagen! Daarna zouden ze zeer waarschijnlijk op 1 oktober met het Noorse passagiersschip ''Skaugum'' naar Nederland vertrekken. Als dat werkelijk zou kloppen, zou Wim nog voor zijn verjaardag weer thuis zijn!
 Maar tot dan was er nog veel administratief werk te doen in Malang, en tachtig patiënten moesten naar Soerabaja overgebracht worden. Op 12 september werd de operatiekamer overgedragen aan de TNI. Alles werd precies geteld en gecontroleerd.
 == Naar Jakarta en naar huis ==

@@ Regel 120: / Regel 120: @@
 == Naar Jakarta en naar huis ==
-[[Afbeelding:Velthausz dagboek Outshoorn.JPG|thumb|left|300px|'''Wim (rechts) op de ''Van Outshoorn'']]
+[[Afbeelding:Velthausz dagboek Outshoorn.JPG|thumb|left|300px|'''Wim (rechts) op de ''Van Outhoorn'']]
 [[Afbeelding:Velthausz dagboek Wachten in Jakarta.JPG|thumb|left|300px|'''In Jakarta op de boot wachten duurt lang]]
 <br clear="all"/>
-En toen, zoals gepland, vertrok op 14 september de ''Van Outshoorn'' naar Jakarta! De aankomst daar was twee dagen later, waarna 42 Hupva (zo valt uit de dagboeknotities af te leiden) werd ondergebracht in Meester Cornelis, dat intussen Jatinegara heette. Het bleef erom spannen of de boot naar Nederland echt op 1 oktober zou vertrekken, en ook ging er een  gerucht de ronde doen, dat het niet de ''Skaugum'' maar de ''Groote Beer'' zou worden. Onderwijl werden de jongens, tussen allerlei formaliteiten door, bezig gehouden met om de nacht wachtlopen, en tussendoor als havenarbeider in Tandjong Priok werken. Daar moesten ze munitie in de ''Kota Inten'' laden, het schip waarmee ze begin 1949 waren gekomen.
+En toen, zoals gepland, vertrok op 14 september de ''Van Outhoorn'' naar Jakarta! De aankomst daar was twee dagen later, waarna 42 Hupva (zo valt uit de dagboeknotities af te leiden) werd ondergebracht in Meester Cornelis, dat intussen Jatinegara heette. Het bleef erom spannen of de boot naar Nederland echt op 1 oktober zou vertrekken, en ook ging er een  gerucht de ronde doen, dat het niet de ''Skaugum'' maar de ''Groote Beer'' zou worden. Onderwijl werden de jongens, tussen allerlei formaliteiten door, bezig gehouden met om de nacht wachtlopen, en tussendoor als havenarbeider in Tandjong Priok werken. Daar moesten ze munitie in de ''Kota Inten'' laden, het schip waarmee ze begin 1949 waren gekomen.
 Wat betreft het gerucht over de ''Groote Beer'', bleek het zo te zijn dat twintig jongens van 42 Hupva met dat schip gingen repatriëren. Het fungeerde als hospitaalschip, en die twintig jongens zouden als verplegers de vaart meemaken. De ''Groote Beer'' en vertrok op 30 september naar Soerabaja om daar patiënten op te halen, en zette daarna koers naar  Nederland. Maar het gros van 42 Hupva, waaronder Wim, ging met de ''Skaugum''. Het vertrek werd iets uitgesteld, van 1 naar 5 oktober, dus Wim zou het net halen om met zijn verjaardag thuis te zijn.