Pospischil, Karl - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: aanvulling uit toegevoegde bronnen

2025-02-16T09:44:41Z

aanvulling uit toegevoegde bronnen

Verre neef: schilderijen toegevoegd

2021-02-27T08:30:04Z

schilderijen toegevoegd

Verre neef: /* Naar Emmerik */ portret Van Sonsbeeck

2021-02-21T12:08:50Z

‎Naar Emmerik: portret Van Sonsbeeck

Verre neef: redactie, bron

2020-10-17T06:41:34Z

redactie, bron

Verre neef: /* Naar Emmerik */ cat

2018-11-24T12:34:39Z

‎Naar Emmerik: cat

Verre neef: /* Naar Emmerik */ cat

2016-02-17T15:29:40Z

‎Naar Emmerik: cat

Edwin Zweers op 13 jun 2014 om 14:20

2014-06-13T14:20:30Z

Edwin Zweers op 13 jun 2014 om 14:19

2014-06-13T14:19:53Z

Verre neef: /* Naar Emmerik */

2012-04-15T15:06:45Z

‎Naar Emmerik

Verre neef: /* Naar Emmerik */ link Van Sonsbeeck

2010-11-05T15:31:20Z

‎Naar Emmerik: link Van Sonsbeeck

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-[[Bestand:Pospischil 1933 Birkenallee mit Blick auf den Eltenberg.jpg|thumb|right|400px|<center>'''''Birkenallee mit Blick auf den [[Eltenberg]]''<br>uit 1933 is een van Pospischils laatste werken.</center>]]
+[[Bestand:1925-09-06 Dagboek Peter Meisters (3).jpg|1925-09-06 Dagboek Peter Meisters (3)|thumb|right|600px|Karl Pospichil, de man in het midden met de witte snor, op 6 september 1925 tijdens een feest op [[Steeg, De|De Steeg]] voor de neomist Henri Tervoert uit [[Gendringen]], een neef van Peter Meisters. De neomist zit schuin voor Pospischil, daarnaast zitten [[Angeren, Johannes Marinus van|pastoor Van Angeren]] en Peter Meisters. Staand vanaf rechts [[Heijden, Wilhelmus van der|Willem van der Heijden]] en [[Mets, Franciscus Petrus Maria|kapelaan Mets]].]]
 '''Karl Pospischil''' was een landschapsschilder die op 56-jarige leeftijd vanuit Oostenrijk naar [[Emmerik]] verhuisde en vriendschap sloot met enkele toenmalige notabelen aan beide zijden van de [[grens]]. In Nederland waren dit [[Pastoors en Kapelaans|pastoor]] [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] in [[Stokkum]], [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Byvanck]] en [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|meester Vermeulen]] in [[Beek]].
-==Jeugd==
+== Zijn jeugd ==
-Pospischil werd in [[1869]] geboren in Tullnitz in het toenmalige Oostenrijk-Hongarije (tegenwoordig Dolenice in Tsjechië; Pospischil is de Duitse vorm van het Tsjechische Pospíšil) en ging daar ook naar school. In de schoolvakanties was hij ganzenhoeder. Zijn vader was er gemeentedienaar. Met veertien jaar ging hij in de leer bij een knopenmaker, voornamelijk omdat er goed en voldoende te eten was. Veel plezier had hij echter niet bij het uitoefenen van zijn beroep. Hij wilde wat anders, hij wilde kunstenaar worden.
+Pospischil werd in [[1869]] geboren in Tullnitz in het toenmalige Oostenrijk-Hongarije (tegenwoordig Dolenice in Tsjechië; Pospischil is de Duitse vorm van de Tsjechische naam Pospíšil) en ging daar ook naar school. In de schoolvakanties was hij ganzenhoeder. Zijn vader was er gemeentedienaar. Met veertien jaar ging hij in de leer bij een knopenmaker, voornamelijk omdat er goed en voldoende te eten was. Veel plezier had hij echter niet bij het uitoefenen van zijn beroep. Hij wilde wat anders, hij wilde kunstenaar worden.
 Daarom pakte hij op een dag zijn spullen samen en volgde een rondtrekkende komediantengroep, sloot zich later aan bij een circus en eindigde uiteindelijk in Wenen. Hier was hij aanvankelijk een hulp in de bouw, daarna kleurenmenger en tenslotte binnenschilder. Het feit dat hij als kind al graag tekende kwam hem hierbij goed van pas. In de loop van de tijd deed hij zo steeds meer ervaring in zijn vak op. Enige cursussen hielpen hem daarbij, en al snel werkte hij als hulp bij decoratieschilders.
-==Studie in Wenen==
+== Studie in Wenen ==
 Dertig jaar oud, hij was al getrouwd en vader in een gezin, besloot hij de ''Kunstgewerbeschule'' in Wenen te gaan bezoeken. Het feit dat hij van de onderbouw al vrij snel in de bovenbouw opgenomen werd, is een bewijs voor zijn vaardigheden en kunde. Een aanbieding als assistent aan deze school sloeg hij af, want zijn doel was een studie aan de kunstacademie in Wenen. Een beurs van de vorst van Liechtenstein hielp hem hierbij en in [[1907]] werd hij met voorrang toegelaten.
-Pospischil bracht het in de schilderkunst tot zeer opmerkelijke prestaties, vooral op het gebied van de landschapschilderkunst. Dankzij zijn makkelijk omgang met allerlei soorten mensen kwam hij in de gunst bij de vorst van Liechtenstein in Eisgrub. Deze ''Eisgruber Periode'' rond [[1912]] was de tijd van een snel groeiende bekendheid voor de kunstenaar Pospischil.
+Pospischil bracht het in de schilderkunst tot zeer opmerkelijke prestaties, vooral op het gebied van de landschapschilderkunst. Dankzij zijn makkelijk omgang met allerlei soorten mensen kwam hij in de gunst bij de vorst van Liechtenstein in Eisgrub. Deze ''Eisgruber Periode'' rond [[1912]] was de tijd van een snelgroeiende bekendheid voor de kunstenaar Pospischil.
 Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] schilderde hij portretten van militairen en een groot doek met een landschap bij Eisgrub met eiken. De meeste van de ongeveer vijftig schilderijen die hij tijdens zijn verblijf in Znaim en Eisgrub maakte, kwamen in bezit van de vorst van Liechtenstein. Waar deze schilderijen zich tegenwoordig bevinden, is onbekend. Na de oorlog waren al diegenen die hem altijd financieel ondersteund hadden verarmd en de nieuwe rijken waren niet in zijn kunst geïnteresseerd.
-==Naar Emmerik==
+== Naar Emmerik ==
 [[Bestand:Van Sonsbeeck door Pospischil.jpg|thumb|right|400px|<center>'''Pastoor Van Sonsbeek</center>]]
-In [[1925]] verhuisde Pospischil naar Emmerik. Het rijke Nederland lag voor hem open en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In [[1928]] schilderde hij een portret van pastoor Van Sonsbeeck van Stokkum.
+In [[1925]] verhuisde Pospischil naar Emmerik. Daar bleef wonen tot zijn dood op 8 november [[1933]], en werd daar ook begraven.
-In deze tijd sloot hij de al genoemde vriendschappen. Hij kwam regelmatig in Beek en Stokkum, en heeft er verschillende landschapsschilderingen gemaakt. Een panorama van Stokkum in de zomer, gezien vanaf de [[Molenbult]], was in bezit van [[Nollen, Herman|pastoor Nollen]]. Daarnaast bestaat er een serie van vier kleine schilderijtjes, allen uit een ander seizoen. Alle vier zijn in particulier bezit in Beek. Met uitzondering van deze en enkele doeken die hij aan zijn dochter in Wenen had gegeven, zijn de meeste van zijn werken wegens onvakkundige behandeling tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan.
+Daarna was er van 26 februari tot en met 11 april [[2023]] ongeveer de helft van de vijftig werken te zien, die de ''Emmericher Geschichtsverein'' in [[2019]] uit een nalatenschap had weten te kopen. De schilderijen en tekeningen vertoonden diverse vormen van schade als gevolg van de slechte omstandigheden waaronder zij lange tijd opgeslagen hadden gelegen. Voor de ''Geschichtsverein'' was dit een reden te meer de tentoonstelling te organiseren, zodat het publiek kon zien waar slechte opslag van kunstwerken toe kan leiden.
-Karl Pospischil stierf op 8 november [[1933]] in Emmerik en werd daar ook begraven.
+== Bronnen ==
 *Biografie op [http://www.suedmaehren.at ''Südmähren'']
 [[Categorie:Kunstschilders]]

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 '''Karl Pospischil''' was een landschapsschilder die op 56-jarige leeftijd vanuit Oostenrijk naar [[Emmerik]] verhuisde en vriendschap sloot met enkele toenmalige notabelen aan beide zijden van de [[grens]]. In Nederland waren dit [[Pastoors en Kapelaans|pastoor]] [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] in [[Stokkum]], [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Byvanck]] en [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|meester Vermeulen]] in [[Beek]].
@@ Regel 14: / Regel 15: @@
 ==Naar Emmerik==
 In [[1925]] verhuisde Pospischil naar Emmerik. Het rijke Nederland lag voor hem open en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In [[1928]] schilderde hij een portret van pastoor Van Sonsbeeck van Stokkum.
@@ Regel 19: / Regel 21: @@
 Karl Pospischil stierf op 8 november [[1933]] in Emmerik en werd daar ook begraven.
+<br clear=all/>
 == Bron ==
 *Biografie op [http://www.suedmaehren.at ''Südmähren'']
 [[Categorie:Kunstschilders]]

@@ Regel 14: / Regel 14: @@
 ==Naar Emmerik==
-In [[1925]] verhuisde Pospischil naar Emmerik. Het rijke Nederland lag voor hem open en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In deze tijd sloot hij de al genoemde vriendschappen. Hij kwam regelmatig in Beek en Stokkum, en heeft er verschillende landschapsschilderingen gemaakt. Een panorama van Stokkum in de zomer, gezien vanaf de [[Molenbult]], was in bezit van [[Nollen, Herman|pastoor Nollen]]. Daarnaast bestaat er een serie van vier kleine schilderijtjes, allen uit een ander seizoen. Alle vier zijn in particulier bezit in Beek. Met uitzondering van deze en enkele doeken die hij aan zijn dochter in Wenen had gegeven, zijn de meeste van zijn werken wegens onvakkundige behandeling tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan.
+In [[1925]] verhuisde Pospischil naar Emmerik. Het rijke Nederland lag voor hem open en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In [[1928]] schilderde hij een portret van pastoor Van Sonsbeeck van Stokkum.
 Karl Pospischil stierf op 8 november [[1933]] in Emmerik en werd daar ook begraven.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-'''Karl Pospischil''' was een landschaps-schilder die op 56-jarige leeftijd vanuit Oostenrijk naar Emmerik verhuisde en vriendschap sloot met enkele toenmalige notabelen aan beide zijden van de grens, zoals pastoor [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] in [[Stokkum]] en [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Bijvanck]] in [[Beek]].
+'''Karl Pospischil''' was een landschapsschilder die op 56-jarige leeftijd vanuit Oostenrijk naar [[Emmerik]] verhuisde en vriendschap sloot met enkele toenmalige notabelen aan beide zijden van de [[grens]]. In Nederland waren dit [[Pastoors en Kapelaans|pastoor]] [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] in [[Stokkum]], [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Byvanck]] en [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|meester Vermeulen]] in [[Beek]].
 ==Jeugd==
-Hij werd in [[1869]] in '''Tullnitz''' (toen Oostenrijk-Hongarije, tegenwoordig Tsjechië) geboren en ging hier ook naar school. In de schoolvakanties was hij ganzenhoeder. Zijn vader was er gemeentedienaar. Met 14 jaar ging hij in de leer bij een knopenmaker, voornamelijk omdat er goed en voldoende te eten was. Veel plezier had hij echter niet bij het uitoefenen van zijn beroep. Hij wilde wat anders, hij wilde kunstenaar worden.
+Pospischil werd in [[1869]] geboren in Tullnitz in het toenmalige Oostenrijk-Hongarije (tegenwoordig Dolenice in Tsjechië; Pospischil is de Duitse vorm van het Tsjechische Pospíšil) en ging daar ook naar school. In de schoolvakanties was hij ganzenhoeder. Zijn vader was er gemeentedienaar. Met veertien jaar ging hij in de leer bij een knopenmaker, voornamelijk omdat er goed en voldoende te eten was. Veel plezier had hij echter niet bij het uitoefenen van zijn beroep. Hij wilde wat anders, hij wilde kunstenaar worden.
-Daarom pakte hij op een dag zijn spullen samen en volgde een rontrekkende komediantengroep, sloot zich later aan bij een circus en eindigde uiteindelijk in Wenen. Hier was hij aanvankelijk een hulp in de bouw, daarna kleurenmenger en tenslotte binnenschilder. Het feit dat hij als kind al graag tekende kwam hem hierbij goed van pas. In de loop van de tijd deed hij zo steeds meer ervaring in zijn vak op. Enige cursussen hielpen hem daarbij al snel werkte hij als hulp bij decoratieschilders.
+Daarom pakte hij op een dag zijn spullen samen en volgde een rondtrekkende komediantengroep, sloot zich later aan bij een circus en eindigde uiteindelijk in Wenen. Hier was hij aanvankelijk een hulp in de bouw, daarna kleurenmenger en tenslotte binnenschilder. Het feit dat hij als kind al graag tekende kwam hem hierbij goed van pas. In de loop van de tijd deed hij zo steeds meer ervaring in zijn vak op. Enige cursussen hielpen hem daarbij, en al snel werkte hij als hulp bij decoratieschilders.
 ==Studie in Wenen==
-Dertig jaar oud, hij was al getrouwd en vader in een gezin, besloot hij de Kunstgewerbeschule in Wenen te gaan bezoeken. Het feit dat hij van de onderbouw al vrij snel in de bovenbouw opgenomen werd, is een bewijs voor zijn vaardigheden en kunde. Een aanbieding als assistent aan deze school sloeg hij af, want zijn doel was een studie aan de kunstacademie in Wenen. Een beurs van de vorst van Liechtenstein hielp hem hierbij en in [[1907]] werd hij met voorrang toegelaten.
+Dertig jaar oud, hij was al getrouwd en vader in een gezin, besloot hij de ''Kunstgewerbeschule'' in Wenen te gaan bezoeken. Het feit dat hij van de onderbouw al vrij snel in de bovenbouw opgenomen werd, is een bewijs voor zijn vaardigheden en kunde. Een aanbieding als assistent aan deze school sloeg hij af, want zijn doel was een studie aan de kunstacademie in Wenen. Een beurs van de vorst van Liechtenstein hielp hem hierbij en in [[1907]] werd hij met voorrang toegelaten.
-'''Pospischil''' bracht het in de schilderkunst tot zeer opmerkelijke prestaties, vooral op het gebied van de landschaps-schilderkunst. Dankzij zijn makkelijk omgang met allerlei soorten mensen kwam hij in de gunst bij de vorst van Lichtenstein in Eisgrub. Deze “Eisgruber Periode” rond [[1912]] was de tijd van een snel groeiende bekendheid voor de kunstnaar Pospischil.
+Pospischil bracht het in de schilderkunst tot zeer opmerkelijke prestaties, vooral op het gebied van de landschapschilderkunst. Dankzij zijn makkelijk omgang met allerlei soorten mensen kwam hij in de gunst bij de vorst van Liechtenstein in Eisgrub. Deze ''Eisgruber Periode'' rond [[1912]] was de tijd van een snel groeiende bekendheid voor de kunstenaar Pospischil.
-Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] schilderde hij portretten van militairen en een groot doek met een landschap bij Eisgrub met eiken. De meeste van zijn werken die hij tijdens zijn verblijf in Znaim en Eisgrub schilderde, zo’n 50 schilderijen, kwamen in bezit van de vorst van Lichtenstein. Waar deze schilderijen zich tegenwoordig bevinden is onbekend. Na de oorlog waren al diegenen die hem altijd financieel ondersteund hadden verarmd en de klasse van de nieuwe rijken waren in zijn kunst niet geïnteresseerd.
+Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] schilderde hij portretten van militairen en een groot doek met een landschap bij Eisgrub met eiken. De meeste van de ongeveer vijftig schilderijen die hij tijdens zijn verblijf in Znaim en Eisgrub maakte, kwamen in bezit van de vorst van Liechtenstein. Waar deze schilderijen zich tegenwoordig bevinden, is onbekend. Na de oorlog waren al diegenen die hem altijd financieel ondersteund hadden verarmd en de nieuwe rijken waren niet in zijn kunst geïnteresseerd.
 ==Naar Emmerik==
-In [[1925]] verhuisde hij naar [[Emmerik]] aan de Nederrijn. Het rijke Nederland lag open voor hem en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In deze tijd sloot hij ook vriendschap met [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Byvanck]] , [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|meester Vermeulen]] uit [[Beek]] en pastoor [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] uit [[Stokkum]]. Karl Pospischil kwam regelmatig in Beek en Stokkum en heeft er verschillende landschapsschilderingen gemaakt. Een panorama van Stokkum in de zomer, gezien vanaf de [[Molenbult]], is in bezit van [[Nollen, Herman|pastoor Nollen]]. Daarnaast bestaat er een serie van vier kleine schilderijtjes, allen uit een ander seizoen. Alle vier zijn in particulier bezit in Beek. Met uitzondering van deze en enkele andere doeken, die zich in de collectie van zijn tegenwoordig in Wenen levende dochter bevinden, zijn de meeste van zijn werken wegens onvakkundige behandeling tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan.
+In [[1925]] verhuisde Pospischil naar Emmerik. Het rijke Nederland lag voor hem open en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In deze tijd sloot hij de al genoemde vriendschappen. Hij kwam regelmatig in Beek en Stokkum, en heeft er verschillende landschapsschilderingen gemaakt. Een panorama van Stokkum in de zomer, gezien vanaf de [[Molenbult]], was in bezit van [[Nollen, Herman|pastoor Nollen]]. Daarnaast bestaat er een serie van vier kleine schilderijtjes, allen uit een ander seizoen. Alle vier zijn in particulier bezit in Beek. Met uitzondering van deze en enkele doeken die hij aan zijn dochter in Wenen had gegeven, zijn de meeste van zijn werken wegens onvakkundige behandeling tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan.
-Op 8 november [[1933]] stierf Karl Pospischil in Emmerik en is daar ook begraven.
+Karl Pospischil stierf op 8 november [[1933]] in Emmerik en werd daar ook begraven.
 [[Categorie:Kunstschilders]]

@@ Regel 14: / Regel 14: @@
 ==Naar Emmerik==
-In [[1925]] verhuisde hij naar [[Emmerik]] aan de [[Niederrhein]]. Het rijke Nederland lag open voor hem en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In deze tijd sloot hij ook vriendschap met [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Byvanck]] , [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|meester Vermeulen]] uit [[Beek]] en pastoor [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] uit [[Stokkum]]. Karl Pospischil kwam regelmatig in [[Beek]] en [[Stokkum]] en heeft er verschillende landschapsschilderingen gemaakt. Een panorama van Stokkum in de zomer, gezien vanaf de [[Molenbult]], is in bezit van [[Nollen, Herman|pastoor Nollen]]. Daarnaast bestaat er een serie van vier kleine schilderijtjes, allen uit een ander seizoen. Alle vier zijn in particulier bezit in [[Beek]]. Met uitzondering van deze en enkele andere doeken, die zich in de collectie van zijn tegenwoordig in Wenen levende dochter bevinden, zijn de meeste van zijn werken wegens onvakkundige behandeling tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan.
+In [[1925]] verhuisde hij naar [[Emmerik]] aan de Nederrijn. Het rijke Nederland lag open voor hem en hier legde hij zich toe op de portretkunst. In deze tijd sloot hij ook vriendschap met [[Meisters, Peter|Peter Meisters]] van de [[Byvanck]] , [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|meester Vermeulen]] uit [[Beek]] en pastoor [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van|Van Sonsbeeck]] uit [[Stokkum]]. Karl Pospischil kwam regelmatig in Beek en Stokkum en heeft er verschillende landschapsschilderingen gemaakt. Een panorama van Stokkum in de zomer, gezien vanaf de [[Molenbult]], is in bezit van [[Nollen, Herman|pastoor Nollen]]. Daarnaast bestaat er een serie van vier kleine schilderijtjes, allen uit een ander seizoen. Alle vier zijn in particulier bezit in Beek. Met uitzondering van deze en enkele andere doeken, die zich in de collectie van zijn tegenwoordig in Wenen levende dochter bevinden, zijn de meeste van zijn werken wegens onvakkundige behandeling tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan.
-Op 8 november [[1933]] stierf Karl Pospischil in [[Emmerik]] en is daar ook begraven.
+Op 8 november [[1933]] stierf Karl Pospischil in Emmerik en is daar ook begraven.
-[[Categorie:Kunst]] [[Categorie:Kunstschilders]]
+[[Categorie:Kunstschilders]]

← Oudere versie		Versie van 17 feb 2016 om 15:29
Regel 18:		Regel 18:
	Op 8 november [[1933]] stierf Karl Pospischil in [[Emmerik]] en is daar ook begraven.		Op 8 november [[1933]] stierf Karl Pospischil in [[Emmerik]] en is daar ook begraven.

−	~~{{Onderwerp\|Personen\|~~Kunst}}	+	[[Categorie:Kunst]] [[Categorie:Kunstschilders]]

← Oudere versie		Versie van 13 jun 2014 om 14:20
Regel 1:		Regel 1:
−	'''Karl Pospischil''' was een landschaps-schilder die op 56-jarige leeftijd vanuit Oostenrijk naar Emmerik verhuisde en vriendschap sloot met enkele toenmalige notabelen aan beide zijden van de grens, zoals pastoor [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van\|Van Sonsbeeck]] in [[Stokkum]] en [[Meisters, Peter\|Peter Meisters]] van [[De Bijvanck]] in [[Beek]].	+	'''Karl Pospischil''' was een landschaps-schilder die op 56-jarige leeftijd vanuit Oostenrijk naar Emmerik verhuisde en vriendschap sloot met enkele toenmalige notabelen aan beide zijden van de grens, zoals pastoor [[Sonsbeeck, Gerardus Antonius van\|Van Sonsbeeck]] in [[Stokkum]] en [[Meisters, Peter\|Peter Meisters]] van de [[Bijvanck]] in [[Beek]].

	==Jeugd==		==Jeugd==