Bijdragen aan Berghapedia? Klik hier om je aan te melden !

Reintjes, Eugen Theodor: verschil tussen versies

Uit Berghapedia
Ga naar: navigatie, zoeken
 
k (Verre neef heeft pagina Reintjes, Eugen hernoemd naar Reintjes, Eugen Theodor: volledige naam)
 
(7 tussenliggende versies door 3 gebruikers niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
Wegens zijn verdiensten voor de stad [[Hameln]] is de heer '''Eugen Reintjes''' uit [['s-Heerenberg]], in maart [[1964]], onderscheiden met het Kruis van Verdienste van de Orde van Verdienste van de deelstaat Neder-Saksen.
 
  
Hiervoor had hij reeds het Kruis van Verdienste van de bondsregering ontvangen.
+
[[Bestand: Eugen Reintjes 11-01-1962.jpg|thumb|right|400px|'''Burgemeester D. Sanders van Hameln bedankt Eugen Reintjes voor zijn schenking. Hameln, 11 januari 1962]]
 +
[[Bestand: Reintjes 19660827 Trouw.jpg|thumb|right|300px|<center>'''Uit ''Trouw'' van 27 augustus 1966</center>]]
 +
'''Eugen Theodor Reintjes''' werd op 29 februari [[1884]] geboren in [[Emmerik]]. Hij had de Nederlandse nationaliteit en heeft in [['s-Heerenberg]] op het adres [[Slotlaan]] 42 gewoond. Het toenmalige pand bestaat niet meer. Het huisnummer maakt nu deel uit van het appartementencomplex Slotlaan 34-56.
  
De heer Reintjes heeft in 1962 zijn fabriek voor de vervaardiging van speciale apparatuur voor de scheepsindustrie (waarde geschat op 4 miljoen mark) geschonken met de bepaling daarvan een stichting te maken.
+
Reintjes was een zoon van de oprichter van een machinefabriek in Emmerik, die in [[1879]] begon als een mechanische werkplaats. Na het behalen van een ingenieursdiploma aan de technische hogeschool in Hagen ([[Duitsland|D]]), nam hij in [[1912]] het bedrijf van zijn vader over.
  
Uit de stichtingsgelden zijn bijvoorbeeld de inrichting en apparatuur van het ziekenhuis in Hameln bekostigd.
+
In de [[Tweede Wereldoorlog]] kreeg Reintjes van de Duitse autoriteiten een verbod opgelegd om zijn eigen bedrijf te betreden. Er werden immers ''kriegswichtige'' apparaten gebouwd, zodat hij als Nederlands staatsburger als potentieel spion werd gezien.
  
De vader van de heer Reintjes heeft in [[1879]] een bedrijf in [[Emmerik]] opgericht dat na het bombardement in [[1944]] naar Hameln is verplaatst. Hier werken anno 1964 300 mensen.
+
Bij het [[Bombardementen op Emmerik|bombardement]] op Emmerik in oktober [[1944]] werd het bedrijf beschadigd, waarna het werd verplaatst naar Wagenfeld en vervolgens in [[1955]] naar Hameln. Hier werkten anno [[1964]] 300 mensen, thans meer dan 500. Reintjes GmbH is nu een internationale onderneming die onderdelen voor scheepsmotoren produceert. De straat in Hameln waar het bedrijf sinds [[1971]] gevestigd is, heet ''Eugen-Reintjes-Straße''. (De [[Reintjesweg]] in [[Lengel]] is niet naar hem vernoemd.)
 +
 
 +
Na de oorlog keerde zijn Nederlanderschap zich tegen hem: met zijn fabriek in Emmerik zou hij de vijand hebben begunstigd. Hij werd gevangengenomen, waarna zijn zaak werd behandeld door de [[Politieke Opsporingsdienst|Politieke Recherche Afdeling]] in [[Doetinchem]] en het tribunaal in [[Arnhem]]. Hij werd veroordeeld tot een celstraf van vierenhalf jaar (of hij die heeft uitgezeten kon niet worden nagegaan). Zijn strafdossier wordt bewaard in het [[Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging]] (CABR).
 +
 
 +
Zijn veroordeling is mogelijk de reden dat hij later een deel van zijn kapitaal niet in 's-Heerenberg heeft besteed, maar in Emmerik, waar hij op 1 maart [[1962]] tot ereburger was benoemd. Daar richtte hij in [[1964]] de ''Eugen-und-Elisabeth-Reintjes-Stiftung'' op. De stad Emmerik financiert onder meer het onderhoud van een overdekt zwembad en van het ''Eugen-Reintjes-Stadion'' met middelen uit deze stichting.
 +
 
 +
Eerder, op 11 januari 1962, heeft Reintjes zijn fabriek in Hameln geschonken aan de stad Hameln. Het stadsbestuur van Hameln besteedt de winst uit de fabriek voornamelijk aan de gezondheids- en sociale zorg in de stad. Hiertoe werd de ''Eugen-Reintjes-Stiftung'' opgericht, die bijvoorbeeld de inrichting en apparatuur van het ziekenhuis in Hameln heeft bekostigd. Behalve de stichting en de hierboven al genoemde straat, werd er ook een school naar hem vernoemd. Deze ''Eugen-Reintjes-Schule'' fuseerde in augustus [[2026]] met de ''Rüdiger-Butte-Schule''.
 +
 
 +
In december [[1960]] hebben Reintjes en zijn vrouw, die geen kinderen hadden, de kunstverzameling die zij in hun huis aan de Slotlaan hadden bijeengebracht, geschonken aan het ''Wallraf-Richartz-Museum'' in Keulen. De verzameling omvatte schilderijen, sculpturen, porselein, meubels en tapijten. Pas na de dood van het echtpaar, "wanneer er in het grote herenhuis in 's-Heerenberg niemand meer is om van de kunstschatten te genieten", ging de verzameling daadwerkelijk naar Keulen. In het trappenhuis van het museum hangt een plaquette die hieraan herinnert. In [[1967]] ontving Reintjes' weduwe voor deze schenking de ''Jabach-Medaille'', uitgereikt door de stad Keulen aan personen voor hun verdiensten aan Keulse musea.
 +
 
 +
Wegens zijn verdiensten voor de stad Hameln werd Eugen Reintjes in maart 1964 onderscheiden met het [[Onderscheidingen#Duitse onderscheidingen|Kruis van Verdienste van de deelstaat Neder-Saksen]]. Eerder had hij al het [[Onderscheidingen#Duitse onderscheidingen|Kruis van Verdienste]] van de Bondsregering ontvangen.
 +
 
 +
Eugen Reintjes woonde tot zijn dood in 's-Heerenberg. Hij overleed in Hameln (volgens sommige bronnen in Emmerik) op 13 april [[1966]], 82 jaar oud.
 +
<br clear=all/>
 +
== Bronnen ==
 +
*[[Interview met Bernard Borkes]]
 +
* [https://oorlogvoorderechter.nl Oorlog voor de rechter], inventarisnummers 88453 (dossier 327) en 107895 (dossier BV1153/46)
 +
*[http://www.reintjes-gears.de/index.php Reintjes GmbH Chronik]
 +
*Op Wikipedia:
 +
**[https://de.wikipedia.org/wiki/Eugen_Reintjes Eugen Reintjes]
 +
**[https://de.wikipedia.org/wiki/Jabach-Medaille Jabach-Medaille]
 +
*Op [http://www.delpher.nl Delpher]
 +
**''Twentsche Courant'' van 15 december 1960
 +
**Het Rotterdamsch Parool van 11 januari 1962
 +
**''Trouw'' van 27 augustus 1966
 +
 
 +
[[Categorie:Industrie]] [[Categorie:CABR]] [[Categorie:Bundesverdienstkreuz]] [[Categorie:Niedersächsischer Verdienstorden]]

Huidige versie van 22 mei 2026 om 07:39

Burgemeester D. Sanders van Hameln bedankt Eugen Reintjes voor zijn schenking. Hameln, 11 januari 1962
Uit Trouw van 27 augustus 1966

Eugen Theodor Reintjes werd op 29 februari 1884 geboren in Emmerik. Hij had de Nederlandse nationaliteit en heeft in 's-Heerenberg op het adres Slotlaan 42 gewoond. Het toenmalige pand bestaat niet meer. Het huisnummer maakt nu deel uit van het appartementencomplex Slotlaan 34-56.

Reintjes was een zoon van de oprichter van een machinefabriek in Emmerik, die in 1879 begon als een mechanische werkplaats. Na het behalen van een ingenieursdiploma aan de technische hogeschool in Hagen (D), nam hij in 1912 het bedrijf van zijn vader over.

In de Tweede Wereldoorlog kreeg Reintjes van de Duitse autoriteiten een verbod opgelegd om zijn eigen bedrijf te betreden. Er werden immers kriegswichtige apparaten gebouwd, zodat hij als Nederlands staatsburger als potentieel spion werd gezien.

Bij het bombardement op Emmerik in oktober 1944 werd het bedrijf beschadigd, waarna het werd verplaatst naar Wagenfeld en vervolgens in 1955 naar Hameln. Hier werkten anno 1964 300 mensen, thans meer dan 500. Reintjes GmbH is nu een internationale onderneming die onderdelen voor scheepsmotoren produceert. De straat in Hameln waar het bedrijf sinds 1971 gevestigd is, heet Eugen-Reintjes-Straße. (De Reintjesweg in Lengel is niet naar hem vernoemd.)

Na de oorlog keerde zijn Nederlanderschap zich tegen hem: met zijn fabriek in Emmerik zou hij de vijand hebben begunstigd. Hij werd gevangengenomen, waarna zijn zaak werd behandeld door de Politieke Recherche Afdeling in Doetinchem en het tribunaal in Arnhem. Hij werd veroordeeld tot een celstraf van vierenhalf jaar (of hij die heeft uitgezeten kon niet worden nagegaan). Zijn strafdossier wordt bewaard in het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR).

Zijn veroordeling is mogelijk de reden dat hij later een deel van zijn kapitaal niet in 's-Heerenberg heeft besteed, maar in Emmerik, waar hij op 1 maart 1962 tot ereburger was benoemd. Daar richtte hij in 1964 de Eugen-und-Elisabeth-Reintjes-Stiftung op. De stad Emmerik financiert onder meer het onderhoud van een overdekt zwembad en van het Eugen-Reintjes-Stadion met middelen uit deze stichting.

Eerder, op 11 januari 1962, heeft Reintjes zijn fabriek in Hameln geschonken aan de stad Hameln. Het stadsbestuur van Hameln besteedt de winst uit de fabriek voornamelijk aan de gezondheids- en sociale zorg in de stad. Hiertoe werd de Eugen-Reintjes-Stiftung opgericht, die bijvoorbeeld de inrichting en apparatuur van het ziekenhuis in Hameln heeft bekostigd. Behalve de stichting en de hierboven al genoemde straat, werd er ook een school naar hem vernoemd. Deze Eugen-Reintjes-Schule fuseerde in augustus 2026 met de Rüdiger-Butte-Schule.

In december 1960 hebben Reintjes en zijn vrouw, die geen kinderen hadden, de kunstverzameling die zij in hun huis aan de Slotlaan hadden bijeengebracht, geschonken aan het Wallraf-Richartz-Museum in Keulen. De verzameling omvatte schilderijen, sculpturen, porselein, meubels en tapijten. Pas na de dood van het echtpaar, "wanneer er in het grote herenhuis in 's-Heerenberg niemand meer is om van de kunstschatten te genieten", ging de verzameling daadwerkelijk naar Keulen. In het trappenhuis van het museum hangt een plaquette die hieraan herinnert. In 1967 ontving Reintjes' weduwe voor deze schenking de Jabach-Medaille, uitgereikt door de stad Keulen aan personen voor hun verdiensten aan Keulse musea.

Wegens zijn verdiensten voor de stad Hameln werd Eugen Reintjes in maart 1964 onderscheiden met het Kruis van Verdienste van de deelstaat Neder-Saksen. Eerder had hij al het Kruis van Verdienste van de Bondsregering ontvangen.

Eugen Reintjes woonde tot zijn dood in 's-Heerenberg. Hij overleed in Hameln (volgens sommige bronnen in Emmerik) op 13 april 1966, 82 jaar oud.

Bronnen