Veer, Wilhelmus Hendrikus van der

Wilhelmus Hendrikus van der Veer diende bij de Duitse inval op 10 mei 1940 als reserve-1e-luitenant bij het 7e Regiment Infanterie (7 RI). Hij werd op 28 augustus 1911 geboren in 's-Heerenberg als zoon van Hendrik van der Veer en Anna Maria Vink. Zijn vader was van 1 mei 1911 tot 1 augustus 1912 als commies bij 's rijksbelastingen gestationeerd in 's-Heerenberg.

Van der Veer was net als zijn vader commies bij 's rijksbelastingen en woonde in Zuiddorpe, Zeeuws-Vlaanderen, toen hij op 6 oktober 1937 in Rotterdam trouwde met Johanna Maria Huberdina van Steel, geboren aldaar op 31 december 1910 als dochter van Martinus Johannes Jacobus van Steel en Maria Johanna Uljee.

In mei 1940 was Van der Veer sectiecommandant bij de 2e compagnie van het 3e bataljon van 7 RI (2-III-7 RI). Het 7e Regiment Infanterie maakte deel uit van het IV Legerkorps, dat de Grebbelinie-Noord verdedigde. Het 8e Regiment Infanterie, waar veel Berghse mannen bij dienden, viel onder het II Legerkorps, dat de Grebbelinie-Zuid verdedigde. Over Van der Veers belevenissen tijdens de strijd zijn geen bijzonderheden voorhanden. Voor zover bekend is hij niet gewond geraakt en werd hij niet krijgsgevangen genomen.

Later in de oorlog werd Van der Veer alsnog als krijgsgevangene afgevoerd naar Duitsland. Dit gebeurde nadat de Duitse bezetter op 29 april 1943 het bevel had uitgevaardigd dat alle Nederlandse dienstplichtigen die in mei 1940 in actieve dienst waren, zich in Amersfoort moesten melden om als krijgsgevangene te worden afgevoerd. Slechts een minderheid heeft hieraan gehoord gehoor gegeven, onder wie Van der Veer, die zich op 22 juni 1943 heeft gemeld. Hij kreeg krijgsgevangenennummer 7633 en werd overgebracht naar Stalag IV-B bij Mühlberg ten oosten van Leipzig. Stalag staat voor Stammlager of voluit Mannschaftsstamm- und Straflager, een krijgsgevangenenkamp voor manschappen en onderofficieren. Als officier hoorde hij hier niet thuis, zodat hij werd overgeplaatst naar Oflag XXI-C/Z ten zuidwesten van Poznań in het huidige Polen. Oflag staat voor Offizierslager. De kampen van Oflag XXI waren bestemd voor reserveofficieren. Later werden de reserveofficieren overgebracht naar Oflag 67 bij Neubrandenburg in het noorden van het huidige Bundesland Mecklenburg-Voor-Pommeren. In dit kamp zaten tot dan toe alleen beroepsofficieren. Van der Veer zat in de groep die op 14 februari 1945 naar Oflag 67 werd overgeplaatst.

Oflag 67 werd op 28 april 1945 door het Rode Leger bevrijd. Eind mei 1945 werden de geïnterneerden door de geallieerden gerepatrieerd. Van der Veer kwam op 5 juni 1945 aan in het Ontvangst-Centrum voor Gerepatrieerde Krijgsgevangenen in Zeist.

Verdere gegevens over Van der Veers levensloop zijn niet voorhanden.

Bronnen

• Archieven.nl
• Op Delpher:
  • Zutphensche Courant van 3 april 1911
  • De Maasbode van 21 juli 1912
• Nederlandse militairen in Duitse krijgsgevangenschap 1940-1945
• Liste der Kriegsgefangenenlager der Wehrmacht op Wikipedia