Bardet, Jean Diederik Menno

Persoonlijk leven

Jean Diederik Menno Bardet was spoorwegingenieur. Hij werd op 4 maart 1890 geboren in 's-Heerenberg als zoon van Jean Bardet, gemeentearts van de gemeente Bergh, en Geertruida Everharda Johanna Visser. Bij de geboorteaangifte de volgende dag bracht zijn vader notaris De Wilde en dominee Pantekoek als getuigen mee naar het gemeentehuis.

Bardet trouwde op 21 augustus 1918 in Den Haag met Antonia Margaretha Hupkes, geboren in Arnhem op 9 december 1897 als dochter van Gerrit Jan Hupkes, ingenieur bij de Staatsspoorwegen, en Antonia Petronella Margaretha van Hasselt. Zij kregen drie kinderen.

Bardet overleed in Utrecht op 7 maart 1975, 85 jaar oud. Op 12 maart werd hij gecremeerd. Zijn vrouw overleed op 23 juni 1977, 79 jaar oud,

Studie en werk

Bardet in zijn kapiteinsuniform.
De foto stond in een groot artikel in De Maasbode van 15 oktober 1939 over de voltooiing van het grootschalige spoor- wegproject aan de oostkant van Amsterdam.

Bardet bezocht de 5-jarige HBS in Zutphen, waar hij op 22 juli 1908 slaagde voor zijn eindexamen. Aansluitend studeerde hij weg- en waterbouwkunde aan de Technische Hogeschool in Delft.

Na zijn afstuderen als civiel ingenieur in januari 1914 trad hij in dienst bij de Nederlandse Spoorwegen. In de jaren dertig had hij een leidinggevende rol in de grootschalige verbetering van het railnet aan de oostkant van Amsterdam. Een onderdeel van dit project was de bouw van het station Amsterdam-Amstel. Toen de werkzaamheden in oktober 1939 voltooid werden, was Bardet al gemobiliseerd als reservekapitein bij de Spoorwegtroepen. Meer hierover is te lezen in de volgende paragraaf.

Ter gelegenheid van Koninginnedag in 1958 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Als hoofd van de Afdeling Tunnelbouw van de Dienst Publieke Werken van de gemeente Amsterdam was hij nauw betrokken bij de bouw van de IJ-tunnel, die op 30 oktober 1968 werd geopend door Koningin Juliana.

De Tweede Wereldoorlog

Bardet was al in juli 1935 bij koninklijk besluit benoemd tot reservekapitein voor speciale diensten bij het Vrijwillig Landstormkorps Spoorwegdienst. Deze dienst werd met de aanduiding Spoorwegtroepen onderdeel van het op 1 oktober 1938 gevormde 1e Regiment Genietroepen. De taken van de Spoorwegtroepen waren het bewaken van belangrijke stations en spoorwegknooppunten, het afhankelijk van de militaire noodzaak vernielen of versperren dan wel herstellen van spoorwegen, en het berijdbaar maken van spoorbruggen voor gemotoriseerde wielvoertuigen.

Na de Duitse inval op 10 mei 1940 capituleerde het Nederlandse leger op 15 mei. Dit gold echter niet voor de troepen in Zeeland, omdat hier ook Belgische en Franse eenheden vochten. In het grootste deel van Zeeland eindigde de strijd op 17 mei, maar in Zeeuw-Vlaanderen pas op 27 mei.

Over kapitein Bardets belevenissen tijdens de strijd zijn geen bijzonderheden bekend, maar hij bevond zich op 15 mei op Zuid-Beveland. Daar werd hij op 16 mei door de Duitsers krijgsgevangen genomen in 's-Heer Arendskerke, een dorp aan de spoorlijn door Zuid-Beveland. Of het de bedoeling was dat de spoorbaan daar of daar in de buurt onklaar te maken, of dat dit misschien al gebeurd was, kon niet worden achterhaald.

Bardet werd overgebracht naar Oflag V-A. Zijn gevangenennummer was 444. Oflag is een afkorting van Offizierslager, een krijgsgevangenenkamp voor officieren. Oflag V-A bevond zich in Weinsberg in het noorden van de huidige deelstaat Baden-Württemberg. Op 8 juni 1940 werd hij vrijgelaten en keerde naar huis terug.

Bronnen

• Archieven.nl
• Vermeldingen van zijn examens, functies en overlijden in diverse dagbladen op Delpher